Απόφαση Κεντρικής Επιτροπής του Αριστερού Ρεύματος (Ιούνιος 2024)

Απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του Αριστερού Ρεύματος

Ιούνιος 2024

 

ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΩΝ (ΙΟΥΝΗΣ 2024)

ΣΧΕΔΙΟ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡ.Ρ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΑΕ-Α.Α ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ

Οι ευρωεκλογές στις χώρες της Ε.Ε. σε γενικές γραμμές επιβεβαίωσαν την τάση ενίσχυσης της ακροδεξιάς (ακόμα και ανοιχτά νεοφασιστικών μορφωμάτων) και ένταξής της στις επιλογές του διευθυντηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πολιτικές ΝΑΤΟ, πόλεμος στην Ουκρανία, γενοκτονία στη Γάζα κ.λ.π) αφού αυτοί οι σχηματισμοί υιοθετούν και εφαρμόζουν την ίδια νεοφιλελεύθερη και φιλοπόλεμη πολιτική (με έντονο αντιμεταναστευτικό λόγο) σε αγαστή σύμπνοια με τους ακροκεντρώους, τους χριστιανοδημοκράτες και την κεντροαριστερά. Η άνοδος της ακροδεξιάς σε όλη σχεδόν την Ευρώπη, αλλά και στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένων ανοιχτά νεοφασιστικών δυνάμεων, είναι ιδιαίτερα ανησυχητική. Οφείλεται κατά κύριο λόγο στις πολιτικές της Ε.Ε., των συστημικών κομμάτων (νεοφιλελεύθερων, ακροκεντρώων, σοσιαλφιλελεύθερων) σε κάθε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ακροδεξιά, πλέον, δεν αποτελεί περιθωριακή πολιτική δύναμη στο πολιτικό σκηνικό των χωρών – μελών της ΕΕ, αλλά μια εναλλακτική του συστήματος για το σχηματισμό αστικών κυβερνήσεων (Μελόνι, Λεπέν κ.α.) από δεξιά και ακροδεξιά κόμματα.

Η ενίσχυση της ακροδεξιάς αποτελεί, επιπλέον, σχεδιασμό του ίδιου του συστήματος, που προετοιμάζεται για την όξυνση των συγκρούσεων, λόγω των τριγμών στην πλανητική κυριαρχία των ΗΠΑ και των συμμάχων τους και, σε αυτό το πλαίσιο, προκρίνει μια πολύ πιο σκληρή διαχείριση του λαού και της νεολαίας.

Είχαμε, επίσης, αύξηση της αποχής (που δημιουργεί συνθήκες απονομιμοποίησης των αστικών δημοκρατιών), την ήττα, σε κρίσιμες χώρες, του ακραίου κέντρου (Γερμανία, Γαλλία), αλλά και υποχώρηση-στασιμότητα της Αριστεράς με κάποιες εξαιρέσεις.

Όσον αφορά τη χώρα μας, πέραν της αύξησης της ακροδεξιάς, το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ήταν η πολύ μεγάλη αποχή. Τα τελευταία χρόνια η αποχή έχει αυξητική τάση, ωστόσο στις πρόσφατες ευρωεκλογές ξεπέρασε κάθε όριο. Οι λόγοι της αποχής δεν είναι απαραίτητα ενιαίοι, είναι όμως απόρροια της απαξίωσης του πολιτικού συστήματος που δημιουργεί την αποστροφή, την απογοήτευση, που ενισχύει την παθητικότητα και την αδυναμία παρέμβασης και εντυπώνει στις συνειδήσεις ότι «τίποτα δεν αλλάζει», της αδιαφορίας, αλλά κυρίως λόγω της υποχώρησης του λαϊκού κινήματος, της συρρίκνωσης και αποδυνάμωσης των συνδικάτων, της απομαζικοποίησης των αριστερών κομμάτων και της συντηρητικοποίησης της ελληνικής κοινωνίας, με εμφανή τα χαρακτηριστικά του ανορθολογισμού. Η αποχή είναι μια συντηρητική στάση που βολεύει τις αστικές πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες, παρά τα αντιθέτως λεγόμενά τους, είναι οι βασικοί υπεύθυνοι για αυτό το φαινόμενο. Είναι άλλωστε αυτές που οδηγούν με τις ασκούμενες πολιτικές τους στην περιθωριοποίηση από την πολιτική σκηνή του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας για να επιβάλουν την πολιτική τους κατεύθυνση.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό αυτών των εκλογών ήταν η συνέχιση και ενίσχυση του πολιτικού εκφυλισμού και η υποκατάσταση της πολιτικής αντιπαράθεσης από την επικοινωνία και το θέαμα. Η σύγκλιση του κυβερνώντος κόμματος με τα συστημικά, στα λόγια μόνο αντιπολιτευόμενα κόμματα, στους βασικούς άξονες της ασκούμενης πολιτικής είναι αυτή που οδηγεί στην υποκατάσταση της πολιτικής από την επικοινωνία, αφού δεν προτείνονται πολιτικά διαφορετικά προγράμματα εναλλακτικής διεξόδου προς όφελος του λαού και της νεολαίας. Το εκλογικό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, συνέχεια αυτού των εθνικών εκλογών, αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο ένα πολιτικό και κομματικό σύστημα σε μετάβαση, που αναζητά τη νέα του κομματική και πολιτική ισορροπία.

Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών και του χαρακτήρα τους, λογικά θα έπρεπε να τα συγκρίνουμε με τα αντίστοιχα των ευρωεκλογών του 2019, ωστόσο για να έχουμε καλλίτερα πολιτικά συμπεράσματα δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τις διπλές εθνικές εκλογές που είχαμε πριν ένα χρόνο , ούτε τα σημαντικά γεγονότα που μεσολάβησαν (πανδημία, οικονομική – ενεργειακή κρίση, ακρίβεια, πόλεμος στην Ουκρανία-επιθετικότητα ΝΑΤΟ, Γενοκτονία στη Γάζα), άλλωστε στη μικρή – υποτονική περίοδο κυριάρχησαν τα εσωτερικά προβλήματα.

Η Ν.Δ. είχε μεγάλες εκλογικές απώλειες σε ποσοστά και ψήφους και εμφάνισε σοβαρές ρωγμές στην πολιτική κυριαρχία της, χωρίς, όμως, να την χάσει, λόγω της αδυναμίας της συστημικής αντιπολίτευσης να προβάλλει, στα πλαίσια του συστήματος, μία εναλλακτική πρόταση στη νεοφιλελεύθερη πολιτική της. Οι απώλειές της οφείλονται κυρίως σε μία διάχυτη λαϊκή δυσαρέσκεια από την τρομακτική ακρίβεια ,την χειροτέρευση της ζωής της μεγάλης πλειοψηφίας του πληθυσμού και γενικότερα της έλλειψης οποιασδήποτε θετικής προοπτικής για το μέλλον. Η άνοδος της ακροδεξιάς θα αξιοποιηθεί για την ενίσχυση του κυβερνητικού αυταρχισμού και ως εναλλακτική εφεδρεία από το σύστημα για τη συντηρητικό-  τερων κυβερνήσεων.

Στη χώρα μας, το σύνολο των ποσοστών των ακροδεξιών κομμάτων – οι μόνες που είχαν αύξηση σε ποσοστά και ψήφους συγκριτικά με τις πρόσφατες εθνικές εκλογές – φτάνει για πρώτη φορά στα επίπεδα του 20% και, σε συνδυασμό με την τεράστια αποχή από τις εκλογές, καταδεικνύει ακόμα περισσότερο την συντελούμενη συντηρητική στροφή της ελληνικής κοινωνίας. Τα κόμματα αυτά αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους είτε ως παραπλήρωμα μιας συντηρητικής κυβέρνησης (Ελληνική Λύση), είτε ως κοινοβουλευτικό μοχλό πίεσης ενάντια στα δικαιώματα και τις ελευθερίες για την διατήρηση των πατροπαράδοτων αξιών (Νίκη), πίεση που υιοθετείται από τους κυβερνητικούς αξιωματούχους.

Η οριοθέτηση της ακροδεξιάς πρέπει να αποτελέσει σημαντική προτεραιότητα για την αριστερά. Βλέποντας κανείς τη μετακίνηση των ψηφοφόρων της ΝΔ καταλήγει στο ότι είχε διαρροές προς όλα τα κόμματα αλλά κατά κύριο λόγο προς τα ακροδεξιά μορφώματα. Μία από τις βασικές αιτίες είναι η ακρίβεια, πράγμα που σημαίνει ότι η Ακροδεξιά έχει πλέον τη δυνατότητα να ενσωματώνει την κοινωνική δυσαρέσκεια που άλλες εποχές μπορούσε να την εκφράζει η Αριστερά. Οι δυνάμεις της αριστεράς πρέπει να αναζητήσουν σοβαρές απαντήσεις στο γιατί περιορίζεται η δυνατότητά τους να απευθύνονται στα πιο πληττόμενα στρώματα, ενώ σε αυτά διεισδύουν ακροδεξιές δυνάμεις και, στη βάση αυτή, να αναδιαμορφώσουν την πολιτική τους στρατηγική.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, παρότι πέτυχε να κρατήσει τη δεύτερη θέση, παρουσίασε νέα πτώση στα ποσοστά και στις ψήφους του, σε σχέση με αυτά των βουλευτικών εκλογών του 2023, και είναι μακριά από τους δηλωμένους εκλογικούς στόχους του, που άλλοτε μιλούσαν για πρωτιά και άλλοτε για ανατροπή του πολιτικού σκηνικού. Η πτώση του έχει τις ρίζες της στην μνημονιακή στροφή του το καλοκαίρι 2015, που συνέβαλε στη διάχυση στο λαό και τη νεολαία της συστημικής αντίληψης ότι δεν υπάρχει εναλλακτική πρόταση, αλλά και οφείλεται στη συνεχή τροχιά εκφυλισμού και απαξίωσής του μετά την εκλογή της νέας ηγεσίας του.

Το ΠΑΣΟΚ καταγράφει οριακή αύξηση των δυνάμεών του, ωστόσο δεν διαθέτει τη δυναμική να αποτελέσει εναλλακτικό κυβερνητικό σχέδιο. Αντίθετα, βρίσκεται σε στρατηγικά αδιέξοδο, με αμφισβήτηση της ηγεσίας του. Το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ κινούνται μέσα σε ένα γενικότερο πολιτικό πλαίσιο το οποίο φέρει τον τίτλο «χρόνια κρίση της σοσιαλδημοκρατίας». Με την κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού, ως μιας πάγιας στρατηγικής του δυνάμεων του κεφαλαίου, αδυνατούν να διαμορφώσουν και να προβάλλουν μια εναλλακτική σε αυτόν πολιτική πρόταση, έστω στα όρια της παλιάς σοσιαλδημοκρατίας. Μετεκλογικά, τμήματα της άρχουσας τάξης ξεκίνησαν να πιέζουν τα δύο αυτά κόμματα, αλλά και άλλες δυνάμεις, για να συγκλίνουν και να διαμορφώσουν μία συστημική εναλλακτική στην κυβέρνηση της ΝΔ.

Καταγράφεται λοιπόν συνολικά η αδυναμία και χρεωκοπία του κεντροαριστερού στρατοπέδου να πείσει ότι έχει πραγματικά ένα εναλλακτικό κυβερνητικό πρόγραμμα. Και πώς να πείσει, όταν υιοθετεί τις βασικές στρατηγικές της αστικής τάξης( αμερικάνοι, ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκή Ένωση) ή θεωρεί ότι δεν μπορεί να αντιταχθεί στους βασικούς άξονες του νεοφιλελεύθερου ευρωμονόδρομου και της TINA (χρηματιστήριο ενέργειας, ιδιωτικοποιήσεις, πλειστηριασμοί, ελαστικές εργασιακές σχέσεις κ.λ.π)

Γι’ αυτό και εντείνεται η πίεση από τις συστημικές δυνάμεις να ενωθεί όλη η κεντροαριστερά υπό μια κοινή υποψηφιότητα για να αποσβένονται οι δυσαρέσκειες και οι κραδασμοί σε ένα πλήρως ελεγχόμενο δικομματικό σύστημα.

Η ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ υπερασπίστηκε τη μνημονιακή πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ μιλώντας για Ευρώπη των Λαών και ευρωπαϊκή ένωση που μεταρρυθμίζεται, προβάλλοντας την αναγκαιότητα της συνεργασίας των ‘’προοδευτικών δυνάμεων’’ για να «φύγει ο Μητσοτάκης». Στο βαθμό που η Νέα Αριστερά εξακολουθήσει να υιοθετεί και προπαγανδίζει αυτό το σχέδιο θα ενσωματωθεί στο προωθούμενο νέο δικομματικό σύστημα.

Το ΚΚΕ καταγράφει εκλογική ενίσχυση. Ενίσχυση που ανάμεσα σε άλλα οφείλεται στις υπαρκτές ιστορικές ρίζες στην κοινωνία, την προβολή του ως ο μοναδικός πόλος στην Αριστερά, την οργανωτική του συγκρότηση. Ωστόσο, αυτή δεν μπορεί να ανατρέψει το αρνητικό πολιτικό σκηνικό. Ιδιαίτερα όταν αυτή η ενίσχυση γίνεται αντιληπτή ως επιβράβευση της στρατηγικής που έχει ως κεντρικό άξονα την παραπομπή στο απώτατο μέλλον των λύσεων στα προβλήματα του λαού, αλλά και την αντιενωτική πολιτική στους εργατικούς και λαϊκούς αγώνες, παρά την ενεργή συμμετοχή του σε αυτούς, και απέναντι στις άλλες δυνάμεις της Αριστεράς. Εν τέλει, η απουσία μιας άμεσης συγκρουσιακής πρότασης και ο παράλληλα καταγγελτικός λόγος, φαίνεται να ικανοποιεί μία γενική μικροαστική αγανάκτηση. Μια αγανάκτηση που απορρέει από την υπάρχουσα ασφυκτική κατάσταση αλλά δεν έχει διάθεση να πάει σε ένα δρόμο ρήξης.

Στις ευρωεκλογές δεν καταφέραμε να πετύχουμε τον εκλογικό μας στόχο ώστε να εκπροσωπηθεί η Ενωτική Πρωτοβουλία ΜέΡΑ25|ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ στην ευρωβουλή, για διάφορους αντικειμενικούς και υποκειμενικούς λόγους και αιτίες. Αν και έγκαιρα αμέσως μετά τις εθνικές εκλογές τονίσαμε την αναγκαιότητα ενός ριζοσπαστικού πόλου της Αριστεράς και εργαστήκαμε με πείσμα για τον σκοπό αυτό αφιερώνοντας πλείστες ημέρες και ώρες, είχαμε και καθυστερήσεις αλλά και αρνήσεις και παλινδρομήσεις από άλλες οργανώσεις της Αριστεράς. Μόλις λίγους μήνες πριν μορφοποιήθηκε το σχήμα αφού και το ΜεΡΑ25 είχε τις εσωτερικές του διαδικασίες. Στα θετικά πρέπει να υπογραμμίσουμε τη θετική στροφή προς τα αριστερά του ΜεΡΑ25 ( π.χ χαρακτήρας ευρωπαϊκής ένωσης) που συνέβαλε στις αναγκαίες ριζοσπαστικές θέσεις. Στο μικρό διάστημα που είχαμε για να επικοινωνήσουμε το ενωτικό μας εγχείρημα που πήρε τον τίτλο Ενωτική Πρωτοβουλία – ΜέΡΑ25/Ανατρεπτική Οικολογική Αριστερά, πρέπει να προσθέσουμε τον ουσιαστικό αποκλεισμό μας από τα συστημικά μέσα αλλά και το διαμορφωμένο πολιτικό τοπίο στη χώρα μας αλλά και στην Ευρώπη που εν πολλοίς οριοθετούσε το αποτέλεσμα. Θα πρέπει να τονίσουμε ότι το ενωτικό μας σχήμα ήταν το μόνο, που στον προεκλογικό του λόγο είχε σαφή ανάλυση της ΕΕ και του ρόλου της, σύνδεση τους με τα εσωτερικά προβλήματα, τεκμηριωμένη ανάλυση της πραγματικής κατάστασης της οικονομίας και των λαϊκών στρωμάτων και δεν αρκέστηκε σε ένα ανέξοδο καταγγελτικό λόγο, αλλά είχε πολιτικά επιχειρήματα και εναλλακτικές προτάσεις.

Παρ’όλα αυτά το ποσοστό του 2,54, παρότι ‘’χάθηκαν’’ 29.000 ψήφοι από τις εκλογές του 2023, είναι σημαντικό, αποτελεί μια σημαντική παρακαταθήκη για να αξιοποιηθεί για την ισχυροποίηση της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, αλλά και για τους κοινωνικούς αγώνες που έρχονται. Βέβαια οι νέες μεγάλες δυσκολίες και κυρίως η ψυχολογία στο κόσμο μας απαιτεί μεγάλη προσπάθεια για να αντιστραφεί κυρίως όμως απαιτούνται μεγάλες πολιτικές πρωτοβουλίες που να εμπλέκουν το δυναμικό του εκλογικού μετώπου στην κατεύθυνση συγκρότησης αριστερού πολιτικού μετώπου. Σε ένα πολύ αρνητικό συσχετισμό συγκρατήσαμε σε ποσοστά τις δυνάμεις μας και επιβεβαιώσαμε πολιτικά και εκλογικά την ύπαρξη, σταθεροποίηση και δράση της πρωτοβουλίας μας ως του μόνου ενωτικού αριστερού πόλου πραγματικής αντιπολίτευσης στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Τόσο η συσπείρωση των δυνάμεων που πετύχαμε όσο και το εκλογικό αποτέλεσμα επιβεβαιώνουν την ορθότητα της επιλογής μας που με συνέπεια επιδιώκουμε τα τελευταία χρόνια (με τις αποφάσεις του 2ου και 3ου συνεδρίου μας) ώστε να επιτύχουμε τη συσπείρωση του συνόλου της Ριζοσπαστικής και ανυπότακτης Αριστεράς.

Σε αυτό το δυστοπικό περιβάλλον η κατεύθυνση μας είναι, αξιοποιώντας την θετικά αποτιμωμένη εκλογική συνεργασία στο πλαίσιο Ενωτικής Πρωτοβουλίας ΜέΡΑ25|ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, να συνεχίσουμε να υπηρετούμε τον διακηρυγμένο στόχο μας για κοινή δράση και πολιτική συνεργασία όλων των δυνάμεων της ριζοσπαστικής και ανυπότακτης Αριστεράς, εμβαθύνοντας σε αυτόν, ενισχύοντας και αναδεικνύοντας την συλλογική έκφραση του. Μεγάλη ευθύνη πέφτει λοιπόν στην Ενωτική μας Πρωτοβουλία και ειδικό βάρος στη ΛΑΕ-ΑΑ για την περαιτέρω συγκρότηση ενός μετωπικού πολιτικού προγραμματικού χώρου υπεράσπισης της ειρήνης των δικαιωμάτων των εργαζομένων και των λαϊκών συμφερόντων. Η δημιουργία συντονιστικού των δυνάμεων που την συγκρότησαν, που πρέπει να είναι ανοικτή στη διεύρυνση της μπορεί να βοηθήσει σε αυτή την κατεύθυνση.

Είμαστε πεπεισμένοι ότι μέσα στο πολιτικό τοπίο της επέλασης του ακραίου νεοφιλελευθερισμού και του αυταρχισμού, της μεγάλης ανόδου της ακροδεξιάς, των μεγάλων κοινωνικών μετώπων που θα ανοίξουν το επόμενο διάστημα, του ρευστού πολιτικού σκηνικού η μόνη διέξοδος για την υπεράσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων και της νεολαίας είναι η διεύρυνση και η εμβάθυνση της ενότητας των δυνάμεων της ριζοσπαστικής και ανυπότακτης αριστεράς. Αυτή η ενότητα όμως δεν μπορεί να χτιστεί πάνω στην αποδοχή ως μονόδρομου του νεοφιλελευθερισμού, της κληρονομιάς της μνημονιακής πολιτικής, της διαχείρισης της λιτότητας με «πιο ανθρώπινο πρόσωπο». Αντίθετα, πρέπει να διαμορφώνεται πάνω σε προγραμματικές βάσεις που δίνουν λύσεις στα άμεσα προβλήματα, οι οποίες μπορούν να επιβληθούν από τους κοινωνικούς αγώνες, αλλά και ανοίγουν το δρόμο για την ευρύτερη αμφισβήτηση των συσχετισμών.

Οι δυνάμεις του ΑΡ.Ρ και της ΛΑΕ-ΑΑ έδωσαν τη μάχη με αυταπάρνηση. Αρκετοί συν/ισσες ήταν παντού και πάντα παρόντες/ούσες, δίνοντας τον τόνο στην προεκλογική περίοδο, είτε αφορούσε τις περιοδείες είτε τις συγκεντρώσεις είτε τη στελέχωση των περιπτέρων είτε την παρουσία μας έξω από τα εκλογικά κέντρα την ημέρα των εκλογών. Παρ’όλες τις προσπάθειες που καταβάλαμε δεν αποφύγαμε λάθη και αδυναμίες. Πολιτικές και οργανωτικές αδυναμίες ορίζουν αυτό που είμαστε και όχι αυτό που νομίζουμε ή θα θέλαμε να είμαστε. Παρά τα σημαντικά βήματα που έγιναν δεν κατορθώθηκε να έχουμε σαφή συνολική εικόνα των παρεμβάσεών μας.

Η επόμενη μέρα θα είναι δύσκολη, το ΑΡ.Ρ και η ΛΑΕ-ΑΑ πρέπει να πάρουν πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση που αναλύθηκε. Έχουμε χρέος να οικοδομήσουμε μια ριζοσπαστική προοπτική, ξεκάθαρα αριστερή, που θα εμπνέει τον κόσμο να συμμετάσχει, πέρα και μακριά από τις συνήθεις παθογένειες του κατακερματισμού και της δυσανεξίας για ο,τι βρίσκεται πιο κοντά μας.

Επίσης, θα ενισχύσουμε την πραγματική αντιπολίτευση στην κυβέρνηση της ΝΔ και θα εντείνουμε την ενεργή συμμετοχή μας στους αγώνες των εργαζομένων, των νέων, των συνταξιούχων, των ανέργων. Στα κινήματα για την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και ενάντια στο φασισμό, τον ρατσισμό, στον αγώνα ενάντια στον πόλεμο, για την απεμπλοκή της Ελλάδας από τον ευρωαμερικανικό ιμπεριαλισμό.

Σημαντική μας αδυναμία είναι οι ελλιπείς κοινωνικές μας αναφορές. Οφείλουμε να πάρουμε μέτρα για αυτό, ιδιαίτερα όσον αφορά την παρουσία μας στους κοινωνικούς και συνδικαλιστικούς αγώνες, αλλά και τους ιδιαίτερους δεσμούς που πρέπει να αναπτύξουμε με την νεολαία.

Όσον αφορά το ΑΡ.Ρ η προεκλογική περίοδος ανέδειξε την αναγκαιότητα της ιδεολογικής και πολιτικής μας συγκρότησης, (άλλωστε είναι και απόφαση του συνεδρίου μας), με την επιτάχυνση της δημιουργίας ιδεολογικής επιτροπής και συγκρότησης βασικών επιτροπών πολιτικής παρέμβασης στα πλαίσια της ΛΑΕ-ΑΑ. Επίσης ανέδειξε την ανάγκη για πιο συστηματική και στοχοπροσηλωμένη δουλειά στη νεολαία. Η επόμενη μέρα απαιτεί ισχυρότερα ΑΡ.Ρ και ΛΑΕ-ΑΑ με ενισχυμένη παρουσία και ορατότητα.

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΕ ΕΚΤΥΠΩΣΙΜΗ ΜΟΡΦΗ