Θετική διέξοδος για ΛΑΡΚΟ μόνο με επίμονο, ενωτικό αγώνα για ακύρωση των κυβερνητικών σχεδίων

0

Θετική διέξοδος για ΛΑΡΚΟ

Επίμονος, ενωτικός  αγώνας για  ακύρωση των κυβερνητικών σχεδίων

του Νίκου Γεωργακάκη

Πρόλογος

Τις μέρες αυτές, η κυβέρνηση της ΝΔ  έφερε  στη Βουλή μια απαράδεκτη τροπολογία που  αφορούσε την καταγγελία των συμβάσεων εργασίας στη ΛΑΡΚΟ,   συνέχεια  της κατάπτυστης τροπολογίας του Φεβρουαρίου του 2020 που άνοιγε το δρόμο για το ξεπούλημα της ΛΑΡΚΟ. Η νέα  τροπολογία θα οδηγήσει σε μαζική απόλυση όλους τους εργαζομένους της ΛΑΡΚΟ, της μοναδικής εταιρείας παραγωγής σιδηρονικελίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στόχος της ήταν  να παρακάμψει την προσωρινή δικαστική απόφαση. Αποδεικνύεται έτσι, ότι δεν έγινε ούτε καν η προβλεπόμενη από τη νομοθεσία διαδικασία της διαβούλευσης που πάγωνε τις απολύσεις .

Με την πρόσφατη τροπολογία, σταματά κάθε δραστηριότητα λειτουργίας της ΛΑΡΚΟ, προωθείται  άμεσα η απόλυση δεκάδων εργαζομένων στις εργολαβίες, δεκάδων αυτοαπασχολουμένων αυτοκινητιστών και μικροεργολάβων έργου, δεκάδων εργαζομένων στα εργοστάσια αμμοβολής., οδηγεί σε πέντε μήνες το πολύ και τον τελευταίο εργαζόμενο της ΛΑΡΚΟ από την άμεση αεργία, στην μακροχρόνια ανεργία, κλέβοντας τον μόχθο μιας ζωής.

Ουσιαστικά,  μπαίνει ταφόπλακα στη ΛΑΡΚΟ και αποδεικνύεται έτσι περίτρανα πως και η ΝΔ, όπως  δυστυχώς, όλες οι κυβερνήσεις των  τελευταίων δεκαετιών-ειδικά μετά το 1990- προσθέτει το δικό της μερίδιο ευθύνης  στη γενικότερη αποβιομηχάνιση αλλά και την βήμα- βήμα απαξίωση και της  στρατηγικής σημασίας  βιομηχανία τη ΛΑΡΚΟ, Γι αυτό η  αυστηρή κριτική σήμερα του ΣΥΡΙΖΑ είναι υποκριτική , διότι ούτε η κυβέρνησή  του αντιμετώπισε τα προβλήματα, δεν  έδωσε προοπτική στη ΛΑΡΚΟ.

Τι έκανε για τη ΛΑΡΚΟ  η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ; Ουσιαστικά τίποτε

Αν και η ΛΑΡΚΟ είχε πολλά οξυμένα προβλήματα, την παρέδωσε στη ΝΔ με τα ίδια περίπου προβλήματα.

Για να θυμηθούμε αναφερόμαστε:

  • Στα πολύ υψηλά χρέη. Είναι πολύ υψηλά, αν και σήμερα δεν έχουμε ακριβή εικόνα τους, αφού ο ειδικός διαχειριστής δεν υποχρεούται να τα δημοσιοποιεί με μόνη δέσμευση να μην τα αυξάνει. Όμως η εικόνα που έχουμε δεν φανερώνει βελτίωση της κατάστασης.
  • Τα χρέη είναι πολύ υψηλά ιδιαίτερα προς ΔΕΗ, η οποία εδώ και καιρό προβληματίζεται για διακοπή παροχής ρεύματος, ενώ ως γνωστό, οι  υψηλές τιμές ηλεκτρικής ενέργειας στην ενεργοβόρα αυτή βιομηχανία έχουν σημαντική συμβολή στα χρέη αυτά.
  • Βεβαίως οι τιμές ηλεκτρικής ενέργειας, έχουν εκτιναχθεί  ιδιαίτερα μετά την «απελευθέρωση» που επέβαλε η ΕΕ και επομένως δεν επηρεάστηκε   μόνο η ΛΑΡΚΟ που είναι σημαντικός  καταναλωτής  ηλεκτρικής ενέργειας αλλά συνολικότερα η ενεργειακή πολιτική (και για τις επιχειρήσεις και για τα νοικοκυριά)
  • Στον πεπαλαιωμένο εξοπλισμό που δημιουργεί επείγουσα ανάγκη σημαντικών επενδύσεων
  • Το οξύ περιβαλλοντικό πρόβλημα λόγω της μη τήρησης των περιβαλλοντικών όρων κατά τη λειτουργία της, με κίνδυνο την άρση της άδειας λειτουργίας από το 2016
  • Την εκκρεμότητα με τις «κρατικές ενισχύσεις» 135,8 εκ €, που δόθηκαν τα έτη  2008, 2010 και 2011,  που κρίθηκαν μεν  παράνομες από το Ευρωπαικό Δικαστήριο όμως  η απόφαση αυτή ήταν  παράλογη και με ειδική στόχευση στην Ελλάδα αφού για παρόμοιες ενισχύσεις δεν έχουν τιμωρηθεί άλλα κράτη
  • Το θέμα των τιμών Νικελίου που παρουσιάζουν διαχρονικά αρκετές διακυμάνσεις, όμως  ιδιαίτερα την τελευταία περίοδο  είναι αρκετά ευνοϊκές και δεν  διαφαίνεται κάμψη για τα επόμενα χρόνια
  • Η συχνά απαράδεκτη παρεμβατική αντιμετώπιση της ΛΑΡΚΟ από κυβερνήσεις και Κόμματα με εκδηλώσεις  κακοδιαχείρισης που εφαρμόστηκε από όλα  τα κόμματα που διακυβέρνησαν τη χώρα.
  • Η σταδιακή εξάντληση των αποθεμάτων λατεριτών( Κοιτασμάτων που περιέχουν Νικέλιο) . Τα εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα που τροφοδοτούν  το πυρομεταλλουργικό εργοστάσιο  της Λάρκο είναι σήμερα από τα πλέον φτωχά διεθνώς αλλά υπάρχουν εκτιμήσεις για πρόσθετα κοιτάσματα που δεν έχουν μελετηθεί.
  • Το εργασιακό μέλλον των 1.080 εργαζομένων μετά τον διπλό διαγωνισμό πώλησης.
  • Το θέμα της Παλαιάς ΛΑΡΚΟ με σημαντικές εκκρεμότητες δηλαδή χρέη.

Είναι γεγονός, πως με την ΛΑΡΚΟ και τα προβλήματά της βρέθηκαν αντιμέτωπες   όλες οι κυβερνήσεις και της ΝΔ και  ΠΑΣΟΚ, και ΣΥΡΙΖΑ αλλά  δεν έδωσαν λύση. Καμία κυβέρνηση τουλάχιστον για την περίοδο μετά το 1990 δεν άσκησε ουσιαστική  βιομηχανική πολιτική, δεν αντιμετώπισε σοβαρά τη ΛΑΡΚΟ

Επομένως είναι βάσιμη   η  άποψή μας,  πως  σήμερα δεν μπορούν να δώσουν λύση στο πρόβλημα της ΛΑΡΚΟ,  οι δυνάμεις που το δημιούργησαν και το γιγάντωσαν. Δεν δικαιούται να επιρρίπτει ευθύνες σε  ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ούτε και ο ΣΥΡΙΖΑ που παρεμβαίνει σήμερα εκ του ασφαλούς, από τη θέση της αντιπολίτευσης και ασκεί κριτική. Δεν πείθει κανένα.

Βεβαίως η κυβέρνηση Μητσοτάκη, κινείται στην κατεύθυνση να αποτελειώσει σήμερα τη ΛΑΡΚΟ,  προχωρώντας  στην μαζική απόλυση των εργαζομένων που κράτησαν ζωντανή την εταιρεία υπό  αντίξοες συνθήκες όλη την προηγούμενη περίοδο  αλλά και την περίοδο διακυβέρνησης ΝΔ

Με την συγκεκριμένη πρόσφατη τροπολογία εκφράζεται η  πρόθεση να δοθεί η χαριστική βολή σε μία περίοδο μάλιστα που η χρηματιστηριακή τιμή του νικελίου έχει εκτοξευθεί, καταγράφοντας ρεκόρ δεκαετιών Πριν λίγες μέρες η   τιμή του νικελίου  ανέβηκε στα 30.000 δολάρια ο τόνος ενώ υπήρξε μέρα που εκτινάχτηκε και στις 100.000 ανά τόνο. Αυτή η πραγματικότητα δεν φαίνεται να προβληματίζει την κυβέρνηση;

Να θυμηθούμε πως  την περίοδο, περί το  2015 η τιμή Νικελίου  ήταν περί τις 8000 δολάρια ο τόνος ενώ η  εκτίμηση που υπάρχει από ειδικούς είναι πως οι τιμές θα διατηρηθούν σε ψηλά επίπεδα και τα επόμενα χρόνια

Δεν είναι σχήμα λόγου, να αναφέρουμε πως η ΛΑΡΚΟ βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι και μάλιστα χωρίς επιστροφή. Γινόμαστε  ίσως βαρετοί, κάνοντας συνεχή αναφορά για «κρίσιμο σταυροδρόμι»  , όμως αυτή είναι η πραγματικότητα, λαμβάνοντας υπόψη αφενός  τα συσσωρευμένα προβλήματα που προαναφέρθηκαν αλλά και τη σημερινή συγκυρία.

Η σημερινή κατάσταση, βεβαίως,  επιβάλει δράση και όχι μοιρολατρική αντιμετώπιση. Μια κυβέρνηση  με αναπτυξιακή στόχευση, οφείλει, παίρνοντας υπόψη αφενός τα σημερινά δεδομένα και τάσεις και αφετέρου την αγωνία εργαζομένων και τοπικών κοινωνιώ,ν οφείλει να  εξετάσει με ιδιαίτερη προσοχή προτάσεις  επιστημονικών φορέων (πχ ΕΜΠ) αλλά και ειδικών επιστημόνων, για θετική διέξοδο με σωτηρία και ανάπτυξη της ΛΑΡΚΟ  Προτάσεις που έχουν κατατεθεί για εκμετάλλευση των κοιτασμάτων με υδρομεταλλουργία σε αντίθεση με ότι  ισχύει ως σήμερα –δηλαδή αξιοποίηση με  πυρομεταλλουργία – και οι όποιες άλλες προτάσεις έχουν κατατεθεί, δεν πρέπει να μένουν στα συρτάρια αλλά να αξιοποιηθούν σε όφελος των τοπικών κοινωνιών,   των εργαζομένων,  της βιομηχανίας της χώρας Η μέθοδος αυτή αυξάνει τα  αποθέματα που μπορούν να αξιοποιηθούν, ενώ μειώνει τις ανάγκες και επομένως το κόστος ενέργειας.

Η  κυβέρνηση,  έστω στο «και πέντε» οφείλει να διαμορφώσει   αναπτυξιακό σχέδιο  αντιμετωπίζοντας τα καυτά σημερινά προβλήματα, έχοντας όμως στραμμένο  το βλέμμα στο μέλλον της ΛΑΡΚΟ. Να  αξιοποιήσει την σημερινή συγκυρία,  και να εγκαταλείψει την επιλογή της παραίτησης και εγκατάλειψης , την παραδοχή πως η υπόθεση ΛΑΡΚΟ έχει οριστικά τελειώσει για αυτήν

Συμπεράσματα- Προοπτικές

Με βάση όλα τα δεδομένα η προοπτική για τη ΛΑΡΚΟ είναι ασφαλώς  αρκετά  δύσκολη

Τα  περισσότερα θέματα που αφορούν τη ΛΑΡΚΟ έχουν  αρνητικό πρόσημο (χρέη,  τα όχι ικανοποιητικά αποθέματα  λόγω και της μη ολοκληρωμένης έρευνας, οι τιμές ηλεκτρικής ενέργειας, κλπ το περιβαλλοντικό πρόβλημα), ενώ  θετικό και αρκετά ενθαρρυντικό σήμερα αλλά είναι η εκτίναξη τιμών . Η ορθή προσέγγιση όμως δεν μπορεί να είναι η Μοιρολατρία..

Συνοψίζοντας, η ΛΑΡΚΟ μπορεί να σωθεί με κάποιες  προϋποθέσεις..

α)ότι  θα υπάρξει πολιτική βούληση που  είναι το  καθοριστικότερο ζήτημα

β) οι τιμές νικελίου παραμείνουν υψηλές και γ) θα συγκρατηθούν οι τιμές ηλεκτρικής ενέργειας που προμηθεύεται η ΛΑΡΚΟ και που την τελευταία περίοδο είναι  όπως γνωρίζουμε πολύ υψηλές.

Βέβαια σε μια  τέτοια θετική προοπτική,  θα επιδράσει η πίεση των εργαζομένων και του λαϊκού παράγοντα με  δεδομένο πως οι δυνάμεις που μας διακυβέρνησαν δεν έχουν επιδείξει ουσιαστικό ενδιαφέρον για την ελληνική βιομηχανία και τη ΛΑΡΚΟ. Παρά τις επί μέρους αδυναμίες η αγωνιστική πορεία του συνδικαλιστικού κινήματος μπορεί να ανατρέψει τη δύσκολη σημερινή κατάσταση και σε τέτοια εξέλιξη θα είναι πολύ σημαντική και η  καθολική συμπαράσταση στον αγώνα των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ και των τοπικών κοινωνιών.