9 Μάη 1945: Ποτέ ξανά πόλεμος, Ποτέ ξανά φασισμός

0

Ποτέ ξανά πόλεμος ,  Ποτέ ξανά φασισμός

 επιμέλεια: Κωνσταντίνα  Ναθαναηλίδου

 9 Μάη 1945:  Οι σειρήνες ήχησαν για τελευταία φορά αναγγέλλοντας το τέλος του μεγαλύτερου πολέμου της ιστορίας τη νίκη του φασισμού

ημέρα μνήμης – ημέρα αφύπνισης   

«Οι κάτωθι υπογεγραμμένοι, ενεργώντας εξ ονόματος της Γερμανικής Ανώτατης Διοίκησης, συμφωνούμε με την άνευ όρων παράδοση όλων των ενόπλων δυνάμεών μας κατά ξηράν, θάλασσα και αέρα, καθώς και όλων των δυνάμεων που βρίσκονται τώρα υπό την γερμανική διοίκηση, προς την Ανώτατη Διοίκηση του Κόκκινου Στρατού και ταυτόχρονα προς την Ανώτατη Διοίκηση των συμμαχικών εκστρατευτικών δυνάμεων».

(το 1ο   άρθρο της συνθήκης συνθηκολόγησης άνευ όρων της Γερμανίας στις 9 Μαΐου  1945)

 

Οι εποποιίες του Κόκκινου Στρατού στο Στάλινγκραντ και στο Κούρσκ, άλλαξαν  τη ροή  του πόλεμου.

 Από το 1944 ήταν  ορατή η ήτα του «Άξονα»

Ο Κόκκινος Στρατός αφού απελευθέρωσε και εκδίωξε τους χιτλεροφασίστες από τα εδάφη της  Σοβιετικής Ένωσης ξεκίνησε την προέλαση του προς τη  δύση και το νότο

 Στα μέσα του 1944  μια σειρά από  χώρες απελευθερώνονταν από το ζυγό του φασισμού.

Οι Αμερικάνοι και οι Άγγλοι  έχοντας σαν  στόχο να εμποδίσουν την προέλαση των σοβιετικών στρατευμάτων προς τη Δύση έκαναν   μυστικές  συμφωνίες με τους χιτλερικούς Σε αυτό το πλαίσιο αποχωρούν  ανενόχλητα τα γερμανικά στρατεύματα από την Ελλάδα, ούτως ώστε ο Κόκκινος Στρατός στην προέλασή του να αντιμετωπίσει αντίσταση.

 Όμως παρά τις μυστικές συμφωνίες που έκαναν  στις 16 Δεκεμβρίου του 1944 τα γερμανικά στρατεύματα εξαπολύουν επίθεση μεγάλης κλίμακας  στις Αρδένες υπό τον φόβο  μιας δεύτερης Δουγκέρκης που  ήταν προ των πυλών ζητάνε    την συνδρομή του Στάλιν

 στις 6 -1 -1945, Ο Τσόρτσιλ στέλνει το παρακάτω   αγωνιώδες τηλεγράφημα στον Στάλιν

«Εις την Δύσιν  διεξάγονται πολύ σκληραί μάχαι και εις κάθε στιγμήν είναι δυνατόν να απαιτηθούν από την Ανωτάτην Διοίκησιν μεγάλαι αποφάσεις. Γνωρίζετε και από την προσωπικήν σας πείραν πόσον ανησυχητική είναι η κατάστασις, όταν αναγκάζεται κανείς να αμύνεται επί πολύ ευρέως μετώπου, ύστερα από προσωρινήν απώλειαν της πρωτοβουλίας. Ο στρατηγός Αϊνζεχάουερ επιθυμεί πολύ και είναι απαραίτητον να γνωρίζη εις γενικάς γραμμάς τι σκοπεύετε να πράξετε, δεδομένου ότι τούτο θα έχη βεβαίως αντίκτυπον επί όλων των ιδικών του και των ιδικών μας αποφάσεων… Θα Σας είμαι υπόχρεος αν με πληροφορήσετε κατά πόσον ημπορούμε να υπολογίζωμεν επί μεγάλης ρωσικής επιθέσεως εις το μέτωπον του Βίσλα ή εις κάθε άλλον τόπον κατά την διάρκειαν του Ιανουαρίου ή εις κάθε άλλην στιγμήν που Σεις θα δεχθήτε ενδεχομένως να ανακοινώσετε… Το ζήτημα τούτο το θεωρώ κατεπείγον».

Στις 7/1/1945 ο Στάλιν απάντα  στον Τσόρτσιλ. «…Ετοιμαζόμεθα δι’ επίθεσιν, αλλά ο καιρός τώρα δεν ευνοεί την επίθεσίν μας. Εν τούτοις το Επιτελείον της Ανωτάτης Διοικήσεως υπολογίζον την θέσιν των συμμάχων μας, απεφάσισε να τελειώση με σύντονον ρυθμόν τας προετοιμασίας και αδιαφορούν διά τον καιρόν, θα αρχίση ευρείας κλίμακος επιθετικάς επιχειρήσεις εναντίον των Γερμανών εις όλον το κεντρικόν μέτωπον, το βραδύτερον εντός του δευτέρου δεκαπενθημέρου του Ιανουαρίου. Να μην αμφιβάλλετε ότι θα πράξωμεν παν το δυνατόν, διά να συνδράμωμεν τα ένδοξα συμμαχικά μας στρατεύματα».

στις 12/1/1945  ξεκίνησε η μεγάλη νικηφόρα πορεία του κόκκινου στρατού  με 150 μεραρχίες  ( από τη Βαλτική ως τα Καρπάθια).

 Οι αγγλικές εφημερίδες έγραφαν «Είναι ίσως η πιο μεγάλη επίδειξη στρατιωτικής δύναμης που έχει δει ποτέ ο κόσμος» και το Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων υποχρεώθηκε να αναγνωρίσει ότι «ποτέ δεν έγινε στην πολεμική ιστορία μια τέτοια επίθεση»

Ήταν πλέον πασίδηλο ότι το τέλος του πολέμου στην Ευρώπη ήταν επί θύρας , αυτό όμως που απασχολούσε  τους Άγγλο -Αμερικανούς, ήταν η διαμόρφωση του μεταπολεμικού κόσμου.

 Διακατέχονταν από τον φόβο του ξεσπάσματος λαϊκών  επαναστάσεων στην Ευρώπη γιατί εκτός από του ότι  ο σοσιαλισμός είχε αποκτήσει  μεγάλο κύρος στη συνείδηση των λαών, η ψυχή  των εθνικοαπελευθερωτικών  κινημάτων ήταν  η εργατική τάξη και τα Κομμουνιστικά Κόμματα.

 Τον φόβο αυτό  επιβεβαιώνει  το τηλεγράφημα του Τσώρτσιλ προς τον Ρούσβελτ στις 1 Απρίλη 1945: «Τα ρωσικά στρατεύματα αναμφίβολα θα καταλάβουν όλη την Αυστρία και θα μπουν στη Βιένη. Εάν καταλάβουν και το Βερολίνο τότε θα δημιουργούσαν την ισχυρή εντύπωση ότι αυτά προσέφεραν την μεγαλύτερη συνεισφορά στην κοινή νίκη, και αυτό δεν θα δημιουργήσει το κλίμα που θα προκαλεί σοβαρές και σημαντικές δυσκολίες στο μέλλον; Γι’αυτό εγώ νομίζω ότι, από πολιτική άποψη, εμείς πρέπει να προελάσουμε όσο μπορούμε πιο βαθειά στα ανατολικά της Γερμανίας και στην περίπτωση που το Βερολίνο θα είναι στα όρια της προέλασης μας, αναμφίβολα πρέπει να το καταλάβουμε. Αυτό είναι λογικό και από στρατιωτική άποψη».

 Ενέργειες  των δυτικών  για μονομερή συνθηκολόγηση

Παρόλο που είχαν συμφωνήσει στα πλαίσια του αντιχιτλερικού συνασπισμού, , στη διάσκεψη της Καζαμπλάνκας τον  Γενάρη του  1943, (από την οποία απουσίαζε ο Στάλιν λόγω της επικείμενης μάχης του Στάλινγκραντ) την συντριβή του χιτλερισμού και την άνευ όρων παράδοση της ναζιστικής Γερμανίας, καθώς και ότι κανείς από τους Συμμάχους δεν θα αποδεχόταν χωριστή παράδοση χώρας  από τις δυνάμεις του Άξονα,. επιδίωξαν να κάνουν και έκαναν ενέργειες συνθηκολόγησης με τους χιτλερικούς, η οποία αφ’ ενός μεν  θα αποδυνάμωνε τη Γερμανία και αφ’ ετέρου θα αποδυνάμωνε στο έπακρο την ΕΣΣΔ.

Οι παρασκηνιακές  ενέργειες, μηχανορραφίες, για ξεχωριστή συνθηκολόγηση και οι αντιδράσεις των σοβιετικών περιγράφονται ανάγλυφα  στις επιστολές του λαϊκού επίτροπου των Εξωτερικών της ΕΣΣΔ Β. Μολότοφ προς τον πρέσβη των ΗΠΑ στην ΕΣΣΔ Χάριμαν και του Στάλιν προς τον Ρούσβελτ

Στις 16 -3-1945 Μολότοφ προς Χάριμαν

«Σχετικώς με την επιστολήν Σας που έλαβα την 16 Μαρτίου περί των εν Βέρνη διαπραγματεύσεων, Σας πληροφορώ τα εξής:

Την 12 Μαρτίου με επληροφορήσατε ότι την 9 Μαρτίου έφθασε εις Βέρνην o Γερμανός στρατηγός Καρλ Βολφ, και οι συνοδεύοντες αυτόν Ντόλμαν και Ζίμμερ, προς εξέτασιν από κοινού με τους εκπροσώπους του στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών και της Μεγάλης Βρεταννίας του ζητήματος της συνθηκολογήσεως των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων εις την Βορείαν Ιταλίαν. Με επληροφορήσατε επίσης ότι εις τον στρατάρχην Αλεξάντερ είχε ανατεθή η αποστολή ιδικών του αξιωματικών εις την Βέρνην, διά να συναντηθούν με τα πρόσωπα αυτά, και εζητήσατε την γνώμην της Σοβιετικής Κυβερνήσεως επ’ αυτού του ζητήματος.

Την ιδίαν ημέραν, 12 Μαρτίου, Σας επληροφόρησα ότι η Σοβιετική Κυβέρνησις δεν έχει αντίρρησιν διά τας διαπραγματεύσεις με τον στρατηγόν Βολφ εις την Βέρνην, υπό τον όρον όμως ότι εις τας διαπραγματεύσεις αυτάς θα λάβουν μέρος αξιωματικοί, αντιπροσωπεύοντες την Σοβιετικήν Στρατιωτικήν Διοίκησιν. Η Σοβιετική Κυβέρνησις δίδουσα την απάντησιν αυτήν δεν αμφέβαλλε Οτι η Κυβέρνησις των Ηνωμένων Πολιτειών θα ανταποκριθή θετικώς εις την πρότασίν της περί συμμετοχής Σοβιετικών αξιωματικών εις τας διαπραγματεύσεις με τον Γερμανόν στρατηγόν Βολφ εις την Βέρνην και κατωνόμασε αμέσως τότε τους αντιπροσώπους της.

Σήμερα, την 16 Μαρτίου, έλαβα επιστολήν Σας, από την οποίαν προκύπτει ότι η Κυβέρνησις των Ηνωμένων Πολιτειών αρνείται εις τους Σοβιετικούς αντιπροσώπους το δικαίωμα συμμετοχής εις τας διαπραγματεύσεις της Βέρνης. Η άρνησις της Κυβερνήσεως των ΗΠΑ διά την συμμετοχήν των Σοβιετικών αντιπροσώπων εις τας διαπραγματεύσεις της Βέρνης υπήρξε διά την Σοβιετικήν Κυβέρνησιν εντελώς απροσδόκητος και ακατανόητος από της σκοπιάς των συμμαχικών σχέσεων που υφίστανται μεταξύ των χωρών μας. Κατόπιν αυτού η Σοβιετική Κυβέρνησις θεωρεί αδύνατον να δώση την συγκατάθεσίν της διά διαπραγματεύσεις Αμερικανών και Βρεταννών αντιπροσώπων με αντιπροσώπους του Γερμανού διοικητού εις Βέρνην, και επιμένει όπως αι διαπραγματεύσεις που ήρχισαν ήδη εις την Βέρνην διακοπούν.

Επιπλέον η Σοβιετική Κυβέρνησις επιμένει όπως και εις το μέλλον αποκλεισθή το ενδεχόμενον της διεξαγωγής χωριστών διαπραγματεύσεων της μιας ή των δύο συμμάχων δυνάμεων με Γερμανούς αντιπροσώπους, χωρίς την συμμετοχήν και της τρίτης συμμάχου δυνάμεως».

Στις 22/3/1945 Μολότοφ προς Χάριμαν

«Επιβεβαιών την λήψιν της από 21 Μαρτίου ε.ε. επιστολής Σας, σχετικώς με την εν Βέρνη συνάντησιν του Γερμανού στρατηγού Βολφ και αξιωματικών του επιτελείου του στρατάρχου Αλεξάντερ, οφείλω να δηλώσω ότι δε βλέπω να υπάρχη οποιαδήποτε βάσις διά την δήλωσίν Σας ότι η Σοβιετική Κυβέρνησις εσχημάτισε εσφαλμένην εντύπωσιν περί του σκοπού της επαφής εις την Βέρνην μεταξύ του Γερμανού στρατηγού Βολφ και των αντιπροσώπων του στρατάρχου Αλεξάντερ, δεδομένου ότι εις την υπόθεσιν αυτήν δεν πρόκειται περί εσφαλμένης εντυπώσεως ως προς τον σκοπόν της επαφής, ούτε περί παρεξηγήσεως, αλλά διά κάτι χειρότερον.

Από την επιστολήν Σας της 12 Μαρτίου προκύπτει ότι ο Γερμανός στρατηγός Βολφ και τα συνοδεύοντα αυτόν πρόσωπα έφθασαν εις Βέρνην προς διεξαγωγήν με τους αντιπροσώπους της αγγλο-αμερικανικής διοικήσεως διαπραγματεύσεων περί συνθηκολογήσεως των γερμανικών στρατευμάτων εις την Βορείαν Ιταλίαν. Οταν η Σοβιετική Κυβέρνησις εδήλωσε ότι είναι απαραίτητον να συμμετάσχουν εις αυτάς τας διαπραγματεύσεις και αντιπρόσωποι της Σοβιετικής Στρατιωτικής Διοικήσεως, η Σοβιετική Κυβέρνησις έλαβε επ’ αυτού αρνητικήν απάντησιν.

Ούτω εις Βέρνην επί δύο ήδη εβδομάδας διεξάγονται, πίσω από την ράχιν της Σοβιετικής Ενώσεως, που φέρει το κύριον βάρος του πολέμου εναντίον της Γερμανίας, διαπραγματεύσεις μεταξύ των εκπροσώπων της γερμανικής στρατιωτικής διοικήσεως αφ’ ενός και εκπροσώπων της αγγλικής και αμερικανικής διοικήσεως αφ’ ετέρου. Η Σοβιετική Κυβέρνησις θεωρεί τούτο εντελώς απαράδεκτον και επιμένει επί της δηλώσεώς της που εκτίθεται εις την επιστολήν μου της 16 Μαρτίου ε.ε.».

Στις 3/4/1945 ο Στάλιν προς τον Ρούσβελτ

«Ισχυρίζεσθε ότι κανενός είδους διαπραγματεύσεις δεν έγιναν ακόμη. Πρέπει να υποθέσω ότι δε Σας ενημέρωσαν πλήρως. Οσον αφορά τους στρατιωτικούς συναδέλφους μου ούτοι βάσει των στοιχείων που έχουν εις την διάθεσίν τους δεν αμφιβάλλουν ότι οι διαπραγματεύσεις διεξήχθησαν και ετερματίσθησαν διά συμφωνίας με τους Γερμανούς, συμφώνως προς την οποίαν ο Γερμανός διοικητής εις το δυτικόν μέτωπον στρατάρχης Κέσσελριγκ εδέχθη να ανοίξη το μέτωπον και να αφήση να διέλθουν προς ανατολάς τα αγγλο-αμερικανικά στρατεύματα και οι Αγγλο-αμερικανοί υποσχέθηκαν αντ’ αυτού να ελαφρύνουν διά τους Γερμανούς τους όρους της ανακωχής. Εγώ νομίζω ότι οι συνάδελφοί μου ευρίσκονται πλησίον εις την αλήθειαν. Εις αντίθετον περίπτωσιν θα ήτο ακατανόητον διατί οι Αγγλο-αμερικανοί ηρνήθησαν εις τους αντιπροσώπους της σοβιετικής διοικήσεως να μεταβούν εις Βέρνην διά να μετάσχουν εις τας διαπραγματεύσεις με τους Γερμανούς. Μου είναι επίσης ακατανόητος και η σιωπή των Αγγλων, οι οποίοι ανέθεσαν εις Σας την διεξαγωγήν της αλληλογραφίας μαζί μου διά το δυσάρεστον τούτο θέμα, ενώ οι ίδιοι εξακολουθούν να σιωπούν, αν και είναι γνωστόν ότι η πρωτοβουλία εις όλην αυτήν την ιστορία των διαπραγματεύσεων της Βέρνης ανήκει στους Αγγλους».

Στις 7 /4/1945 ο Στάλιν προς τον Ρούσβελτ

«Μου είναι δύσκολο να δεχθώ ότι η έλλειψη αντίστασης εκ μέρους των Γερμανών στο Δυτικό μέτωπο μπορεί να εξηγηθεί μόνο από το γεγονός ότι ηττώνται. Οι Γερμανοί διαθέτουν στο Ανατολικό μέτωπο 147 μεραρχίες. Θα μπορούσαν, χωρίς να προκαλέσουν ζημιά στον αγώνα τους, να αποσύρουν 15-20 μεραρχίες από το Ανατολικό μέτωπο και να τις στείλουν προς ενίσχυση των στρατευμάτων τους στο Δυτικό μέτωπο. Εν τούτοις, οι Γερμανοί δεν το έκαναν και δεν το κάνουν αυτό. Συνεχίζουν να πολεμούν λυσσαλέα εναντίον των Ρώσων για τον άγνωστο κόμβο της Zemlianitsa στην Τσεχοσλοβακία, τον οποίον χρειάζονται τόσο όσο και ένας νεκρός το κατάπλασμα. Παραδίδουν, όμως, χωρίς αντίσταση σημαντικές πόλεις της Κεντρικής Γερμανίας, όπως το Osnabruk , το Manheim και το Kassel. Δεν δέχεστε ότι η συμπεριφορά αυτή των Γερμανών είναι τουλάχιστον παράξενη και ανεξήγητη;»

Όταν ξεδιπλώθηκε σ’ όλη της την έκταση η σοβιετική επίθεση «ξαφνικά» η γερμανική αντίσταση στο δυτικό μέτωπο εξασθένησε, ενώ ενισχύθηκε  στο ανατολικό. Παράλληλα   το ανώτατο στρατηγείο της Γερμανίας πήρε την απόφαση να καταστραφούν όλες οι βιομηχανίες, οι αποθήκες τροφίμων, οι γέφυρες, οι σιδηροδρομικές γραμμές, οι αυτοκινητόδρομοι, τα φράγματα, οι ραδιοφωνικοί σταθμοί, τα ορυχεία, οτιδήποτε, που θα μπορούσε να φανεί χρήσιμο στον Κόκκινο Στρατό.

 Το χρονικό της νίκης

 Στις 3 Απριλίου 1945, ο Στάλιν σε σύσκεψη με τον  Zούκωφ, και Kόνιεφ,  κατήρτισαν  τα τελικά σχέδια της μάχης για την κατάληψη του Βερολίνου, ως ημερομηνία έναρξης αποφασίστηκε η 16η Απριλίου.

Επειδή η απόφαση  ήταν απόρρητη ανατέθηκε  προφορικά στους Στρατάρχες Zούκωφ, Kόνιεφ και Pοκοσόφσκι να την οργανώσουν και να την φέρουν σε πέρας.
O Κόκκινος Στρατός έφτασε στο Βερολίνο πολεμώντας ασταμάτητα, με μεγάλες δυσκολίες, με τεράστιες προσπάθειες και με απίστευτες  θυσίες.

 12 Απριλίου του 1945 πεθαίνει ο Ρούσβελτ και τον διαδέχεται ο Τρούμαν

 Στις 16 Απριλίου 1945  ξεκινάει   η Σοβιετική επίθεση  στην καρδιά του χιτλερο φασισμού, το Βερολίνο

 Η περιγραφή της επίθεσης από τον στρατάρχη Ζούκοφ  «Έφτασε η σημαντική νύχτα της 16ης Απρίλη 1945. Κανένας δεν κοιμότανε. Με ανυπομονησία έβλεπα το ρολόι. Φαίνονταν ότι οι δείκτες είχαν σταματήσει. Τρία λεπτά πριν αρχίσει το πυρ, βγήκαμε από το αμπρί στο παρατηρητήριο. Ακριβώς στις 5 το πρωί, άρχισε η έφοδος. Χτύπησαν οι “Κατιούσες”, 20 χιλιάδες πυροβόλα, εκατοντάδες βομβαρδιστικά. Μετά από 30 λεπτά σφοδρού βομβαρδισμού, έλαμψαν οι προβολείς τοποθετημένοι σε κάθε 200 μέτρα. Μια θάλασσα φώτων τύφλωσε τον αντίπαλο και προχώρησε το πεζικό και τα τανκς. Το πεδίο της μάχης ήταν εντυπωσιακό από την ισχυρή δύναμη» 

17-20 Απριλίου 1945  το Βερολίνο βομβαρδίζεται με αμείωτη ένταση από Σοβιετικά πυροβόλα και εκτοξευτές ρουκετών “Κατιούσα” με παράλληλη χερσαία επίθεση και επιχειρήσεις περικύκλωσης  του.

21 Απριλίου 1945. Ο Χίτλερ αναλαμβάνει την στρατιωτική διοίκηση του Βερολίνου Αποφασίζει την οχύρωση της πόλης  και χωρίζει το Βερολίνο και τα προάστιά του σε 8 τομείς άμυνας.

22  Απριλίου 1945 Οι προφυλακές των Σοβιετικών μπαίνουν  στο Βερολίνο, για να προετοιμάσουν  το έδαφος για την εισβολή των οκτώ στρατιών του Ζούκωφ και των 7 στρατιών του Κόνιεφ.

23-24 Απριλίου 1945: Η προέλαση των Σοβιετικών συνεχίζεται, με σκληρές μάχες

Ο Χίτλερ ελπίζει ότι αν η στρατιά του Βενκ φύγει από τον Έλβα και έρθει στο Βερολίνο, ο Ζούκωφ θα συντρίβει.

Στέλνει διαταγή στον Βενκ να βαδίσει στην πόλη, για να καταφέρει ένα αποφασιστικό χτύπημα στους μπολσεβίκους , αλλά αν και η διαταγή του επιδόθηκε από τον στρατάρχη Κάιτελ  δεν εκτέλεσε την εντολή του γιατί την ήτα την θεωρούσε  δεδομένη,  στο πλαίσιο αυτό και ο αρχηγός της αεροπορίας και δεύτερος στην ηγεσία του Εθνοσοσιαλιστικού -Ναζιστικού  κόμματος  Χέρμαν Γκαίρινγκ ,όχι μόνο δεν στέλνει τις ενισχύσεις που του είχε υποσχεθεί αλλά με τηλεγράφημα του ζητάει λόγω του εγκλωβισμού του, εξουσιοδότηση να αναλάβει την ηγεσία του Ράιχ ,για να αρχίσει διαπραγματεύσεις με τις δυτικές  συμμαχικές δυνάμεις, ταυτόχρονα  και ο αρχηγός των SS Χάινριχ Χίλμερ επιχειρεί με μυστικές συναντήσεις να κλείσει συμφωνία.  Ο Χίτλερ τους αποκήρυξε  ως προδότες

Στις 24 Απριλίου  έχει ολοκληρωθεί η περικύκλωση του Βερολίνου

 26-27  Απριλίου αρχίζει από τους σοβιετικούς   ο κατακερματισμός της πόλης σε τμήματα.

Το βράδυ της 27ης Απριλίου, ο κόκκινος στρατός  απέχει  μόλις 8  χιλιόμετρα απ’ την Καγκελαρία.

 28 Απριλίου το Βερολίνο κόπηκε σε τρία απομονωμένα τμήματα και η γερμανική διοίκηση έχασε την ικανότητα να διευθύνει τα στρατεύματά της.

Ο Χίτλερ  πληροφορείται ότι ο Μουσολίνι είχε συλληφθεί και εκτελεστή  από Ιταλούς παρτιζάνους. προσπαθώντας να διαφύγει στην Αυστρία, μεταμφιεσμένος σε Γερμανό στρατιώτη,

30 Απριλίου ενώ ο κόκκινος στρατός βρίσκετε σε απόσταση αναπνοής  από το Pάιχσταγκ ,ο Xίτλερ  στις 3.30 περίπου το μεσημέρι στο  θωρακισμένο καταφύγιο του στην καγκελαρία  αυτοκτονεί,  οι στενοί συνεργάτες του προσπαθούσαν πανικόβλητοι να δραπετεύσουν.

Στις 21:.50 ο ηρωικός κόκκινος στρατός ύψωνε την κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο, τη Σημαία της Νίκης, στον  κεντρικό Τρούλο του Ράιχσταγκ, (γερμανικό κοινοβούλιο)

Στο Ράιχσταγκ κυματίζει η κόκκινη σημαία!

Ο στρατηγός Β. Ι. Κουζνετσόφ, που διεύθυνε την  ιστορική μάχη κατάληψης του Ράιχσταγκ, ανακοίνωσε τηλεφωνικά  στο στρατάρχη Ζούκοφ: «Στο Ράιχσταγκ κυματίζει η κόκκινη σημαία! Ζήτω, σύντροφε στρατάρχη!»

Παρόλο που δεν είχαν τελειώσει οι μάχες και τα ναζιστικά στρατεύματα αμύνονταν μέσα στο Βερολίνο, το γεγονός είχε ξεχωριστή σημασία, έστελνε  μήνυμα, ότι ο δρόμος προς την ελευθερία, την ειρήνη, την εθνική ανεξαρτησία και την κοινωνική δικαιοσύνη είχε ανοίξει για τους λαούς της Ευρώπης

1η Μάη 1945   στις 5.05 το πρωί ώρα Μόσχας ο προσωπικός  γραμματέας του Στάλιν πήρε το ακόλουθο τηλεγράφημα : «Εξαιρετικά επείγον, αυστηρώς απόρρητο! Από τον στρ. Ζούκοφ. Προς το σύντροφο Στάλιν. Στις 30/4, 15.50 ώρα Βερολίνου ο Χίτλερ τερμάτισε τη ζωή του με αυτοκτονία».

Τα ξημερώματα στο Βερολίνο ο Γερμανός στρατηγός Κρεμπς παραδίδει  στον στρατηγό του κόκκινου στρατού Β.Ι. Τσουϊκόφ, επιστολή του Γκαίμπελς «ο Χίτλερ αυτοκτόνησε, αφήνοντας διαθήκη με την οποία διαβίβαζε όλη την εξουσία στους Γκαίμπελς, Νταϊνιτς και Μπόρμαν και εξουσιοδοτούσε τον Μπόρμαν να έρθει σε επαφή με τον αρχηγό του σοβιετικού λαού για ειρηνικές διαπραγματεύσεις μεταξύ των κρατών που έχουν τις μεγαλύτερες απώλειες».

Οι Γερμανοί επιχειρούν να τους παρασύρουν σε μακρές συνομιλίες για να κερδίσουν χρόνο.

Ο στρατάρχης Ζούκωφ ενημερώνει τον Στάλιν ο οποίος  διέταξε «καμιά διαπραγμάτευση εκτός από την άνευ όρων παράδοση και μπροστά σε όλους τους συμμάχους».

 Ο Β.Δ. Σοκολόφσκι, ο οποίος ήταν εξουσιοδοτημένος να κάνει τις διαπραγματεύσεις, μετέφερε την διαταγή του Στάλιν  στον Κρεμπς

Η απάντηση του Κρεμπς ήταν  ότι δεν έχει τέτοια  εξουσιοδότηση την απάντηση θα την δώσει  η “νέα κυβέρνηση” που όρισε ο Χίτλερ με τη διαθήκη του.

Ως τις 10 η ώρα  περίμεναν την απάντησή στις 10.40ʼ οι σοβιετικοί  άρχισαν να ξανά σφυροκοπούν το κέντρο του Βερολίνου.

Η «νέα κυβέρνηση» στις 6 η ώρα απέρριψε  την άνευ όρων παράδοση.

Οι Γερμανοί αφού δεν πέτυχαν την χρονοτριβή  επιχειρούν να εκμεταλλευτούν   τους φόβους των δυτικών πατώντας στον αντικομουνισμό τους για αυτό το λόγο  ο διάδοχος του Χίτλερ, Νταϊνιτς με ραδιοφωνικό του διάγγελμα αναγγέλλει  τον τερματισμό των επιχειρήσεων στο δυτικό μέτωπο και ότι είναι ανάγκη να συνεχιστεί ο αγώνας κατά της ΕΣΣΔ.

ο κόκκινος στρατός στο Βερολίνο

Πλην όμως ο κόκκινος στρατός  με σκληρές μάχες, οδομαχίες, με μάχες σώμα με σώμα   είχε καταλάβει το κεντρικό ταχυδρομείο, το υπουργείο Οικονομικών και Αεροπορίας, τα κτίρια της Γκεστάπο και την  Καγκελαρία, σε υπόγειο της βρήκαν  τα πτώματα του Γκέμπελς της γυναίκας του, και των 6 παιδιών τους που είχαν αυτοκτονήσει.

Ότι είχε απομείνει από  την στρατιωτική ηγεσία και τους  Ες – Ες χρησιμοποιώντας  κρυφές διόδους κρύφτηκαν στην πόλη του Βερολίνου.

Μερικές δεκάδες πιαστήκαν  αιχμάλωτοι.

 3 Μάη . οι Γερμανοί δεν έχουν άλλη επιλογή στις  1.50ʼ τη νύχτα ο γερμανικός. ραδιοφωνικός σταθμός του Επιτελείου Άμυνας  μεταδίδει  στα γερμανικά και στα ρώσικα: «Σταματούμε τις πολεμικές επιχειρήσεις. και στέλνουμε  απεσταλμένους για διαπραγματεύσεις»

Στις  6.30ʼ το πρωί παραδόθηκαν στους Σοβιετικούς ο στρατηγός Βέιντλινγκ, διοικητής Άμυνας του Βερολίνου, ο οποίος  υπέγραψε τη διαταγή και την  ανακοίνωσε  ο ίδιος: «Διατάσσω να καταπαύσει αμέσως η αντίσταση » και   ο υφυπουργός προπαγάνδας Φρίτσε με ραδιοφωνική του  έκκληση κάλεσε  το γερμανικό στρατό της φρουράς του Βερολίνου να σταματήσει  κάθε αντίσταση, η οποία παραδίδεται καθώς και Γερμανοί αξιωματικοί.

Και ενώ στο Βερολίνο η ναζιστική  στρατιωτική του μηχανή   είχε  παραδοθεί  στους Σοβιετικούς  οι διοικητές των γερμανικών δυνάμεων στο βορειοδυτικό μέτωπο υπογράφουν  συμφωνία με τον διοικητή των συμμαχικών δυνάμεων στρατάρχη Μοντγκόμερι.

Η συμφωνία έδινε τη δυνατότητα στα ναζιστικά στρατεύματα να συνεχίσουν τις πολεμικές επιχειρήσεις κατά των σοβιετικών δυνάμεων.

4  Μάη Ο διοικητής των ναυτικών δυνάμεων της Γερμανίας, ναύαρχος Φρίντεμπουργκ, σε συνεννόηση με τον Ντένιτς επιχείρησε να κλείσει συμφωνία με τον Αϊζενχάουερ (αρχιστράτηγο των συμμαχικών δυνάμεων στην Ευρωπαϊκή), με ανάλογο περιεχόμενο. Ο Αϊζενχάουερ, αντιλαμβάνεται ότι κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε ανοιχτή ρήξη με την ΕΣΣΔ, για αυτό αξίωσε από τους Γερμανούς να υπογράψουν συνθηκολόγηση σε όλα τα μέτωπα.

7 Μάη 1945 τις πρώτες πρωινές ώρες, στη γαλλική πόλη Ρεμς στο στρατηγείο του Αϊζενχάουερ υπογράφηκε, από τους Γερμανούς διάδοχους  του Χίτλερ και τους συμμάχους  έγγραφο παράδοσης της Γερμανίας.

Η συνθηκολόγηση προέβλεπε τον άμεσο τερματισμό των εχθροπραξιών στις 8 Μαΐου, από τις 11.00 μμ

Παρόλο που  ο Ουίνστον Τσώρτσιλ ο Χάρι Τρούμαν και ο στρατηγός Ντε Γκωλ ανακοίνωσαν με  διαγγέλματα  στους λαούς τους  τη νίκη επί του Άξονα

Ο Στάλιν  αρνείται να αναγνωρίσει  το έγγραφο παράδοσης, το οποίο προκάλεσε την οργή του, και  απαίτησε να υπογραφεί η παράδοση στο Βερολίνο και με άλλη σύνθεση  όπως και έγινε

Σχετικά μ’ αυτό ο Ζούκοφ αναφέρει: «Στις 7 Μάη μου τηλεφώνησε στο Βερολίνο ο Στάλιν και μου είπε: Σήμερα στην πόλη Ρεμς οι Γερμανοί υπέγραψαν πράξη άνευ όρων παράδοσης. Το κύριο βάρος του πολέμου το σήκωσε στους ώμους του ο σοβιετικός λαός κι όχι οι σύμμαχοι, γι’ αυτό πρέπει να υπογραφεί η άνευ όρων παράδοση μπροστά στην Ανώτατη Διοίκηση όλων των χωρών του αντιχιτλερικού συνασπισμού κι όχι μόνο στην Ανώτατη Διοίκηση των συμμαχικών στρατευμάτων. Δε συμφώνησα και με το ότι η πράξη της άνευ όρων παράδοσης υπογράφτηκε όχι στο Βερολίνο, στο κέντρο της φασιστικής επίθεσης. Συμφωνήσαμε με τους συμμάχους να θεωρηθεί η υπογραφή της πράξης στην πόλη Ρεμς σαν προκαταρκτικό πρωτόκολλο της άνευ όρων παράδοσης».

 8 προς 9 μαη 1945    στο Κάρλσχορστ, προάστιο του Αν. Βερολίνου, στο στρατηγείο του στρατάρχη Γκεόργκι Ζούκωφ, στην αίθουσα της στρατιωτικής σχολής Μηχανικού, οι πληρεξούσιοι της ανώτατης γερμανικής στρατιωτικής διοίκησης στρατάρχης Κάιτελ,ο ναύαρχος Φρίντερμπουργκ και ο στρατηγός της αεροπορίας Στούμπφ υπέγραψαν την πράξη για την χωρίς όρους συνθηκολόγηση της Γερμανίας ενώπιον των αντιπροσώπων της Ανώτατης Διοίκησης των Σοβιετικών Ενόπλων Δυνάμεων, με επικεφαλή τον στρατάρχη Γκιόργκι Κονταντίνοβιτς Ζούκοφ και της Ανώτατης Διοίκησης των συμμαχικών στρατευμάτων, που εκπροσωπούσαν ο Άγγλος στρατάρχης της αεροπορίας Αρθουρ Β. Τέρνερ, ο Αμερικάνος στρατηγός της αεροπορίας Καρλ Σπάατς και ο Γάλλος στρατηγός Ζαν Ντέλατρ Ντε Τασινί.

 Ο στρατάρχης Ζούκοφ ανοίγοντας τη συνεδρίαση είπε:

Ο στρατάρχης Ζούκοφ

«Εμείς, οι αντιπρόσωποι της Ανωτάτης Διοίκησης των Σοβιετικών Ενόπλων Δυνάμεων και της Ανωτάτης Διοίκησης των συμμαχικών στρατευμάτων είμεθα εξουσιοδοτημένοι από τις κυβερνήσεις του αντιχιτλερικού συνασπισμού να δεχτούμε την άνευ όρων παράδοση της Γερμανίας από τη Γερμανική Στρατιωτική Διοίκηση. Καλέσατε στην αίθουσα τους αντιπροσώπους της Γερμανικής Γενικής Διοίκησης».

Ο στρατάρχης Γ. Ζούκοφ απευθύνεται στη γερμανική στρατιωτική αντιπροσωπεία ρωτώντας: «Έχετε στα χέρια σας την πράξη της άνευ όρων παράδοσης, τη μελετήσατε και είσθε εξουσιοδοτημένοι να υπογράψετε την πράξη αυτή;» ο στρατάρχης Κάιτελ απάντησε. “Μάλιστα, τη μελετήσαμε και είμαστε έτοιμοι να την υπογράψουμε» και έδωσε το ντοκουμέντο που ο Νταϊνιτς  εξουσιοδοτούσε τους: Κάιτελ, ο Φον Φρίντεμπουργκ και ο Στούμπφ να υπογράψουν. την πράξη τής άνευ όρων παράδοσης.

 Στις 9 Μάη 1945 και  ώρα 0:43 η υπογραφή της Πράξης για την άνευ όρων παράδοση της Γερμανίας, ήταν γεγονός.

Την υπογραφή της γερμανικής συνθηκολόγησης παρακολουθούσε  ο Σοβιετικός υφυπουργός Εξωτερικών Α. Γ. Βισίνσκι, πλήθος δημοσιογράφων και φωτορεπόρτερ.

Ριζοσπάστης Παρασκευή 11 Μάη 1945

Το διάγγελμα του  Σταλιν προς  τον σοβιετικό λαό στις 9 Μάη 1945 

 «Σύντροφοι! Πατριώτες και πατριώτισσες!

Εφτασε η μεγάλη μέρα της νίκης ενάντια στη Γερμανία. Η φασιστική Γερμανία, γονατισμένη από τον Κόκκινο Στρατό και τα στρατεύματα των συμμάχων μας, αναγνώρισε πως είναι ηττημένη και δέχτηκε να συνθηκολογήσει δίχως όρους.

Στις 7 του Μάη στην πόλη Ρέιμς υπογράφτηκε το προκαταρκτικό πρωτόκολλο συνθηκολόγησης. Στις 8 του Μάη οι αντιπρόσωποι της γερμανικής ανώτατης διοίκησης, μπροστά στους αντιπροσώπους της ανώτατης διοίκησης των συμμαχικών στρατευμάτων και της ανώτατης διοίκησης των σοβιετικών στρατευμάτων, υπέγραψαν στο Βερολίνο το τελικό έγγραφο της συνθηκολόγησης, που η εφαρμογή του άρχισε από την 24η ώρα της 8 του Μάη.

Ξέροντας τη συνήθεια των Γερμανών λύκων να θεωρούν κουρελόχαρτα τα σύμφωνα και τις συνθήκες, δεν έχουμε καμιά βάση να πιστεύουμε στο λόγο τους. Ωστόσο, σήμερα από το πρωί, τα γερμανικά στρατεύματα, σε εκτέλεση της πράξης της συνθηκολόγησης, άρχισαν να καταθέτουν τα όπλα κατά μάζες και να παραδίνονται αιχμάλωτα στα στρατεύματά μας. Αυτό πια δεν είναι κουρελόχαρτο. Είναι η πραγματική συνθηκολόγηση των ενόπλων δυνάμεων της Γερμανίας. Είναι αλήθεια πως μια ομάδα γερμανικά στρατεύματα στην περιοχή της Τσεχοσλοβακίας αρνείται ακόμα τη συνθηκολόγηση. Αλλά ελπίζω πως ο Κόκκινος Στρατός θα κατορθώσει να τους κάνει να συνέλθουν.

Τώρα μπορούμε να δηλώσουμε με πεποίθηση, πως έφτασε η ιστορική μέρα της τελικής συντριβής της Γερμανίας, μέρα της μεγάλης νίκης του λαού μας ενάντια στο γερμανικό ιμπεριαλισμό.

Οι μεγάλες θυσίες που προσφέραμε για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της πατρίδας μας, οι αμέτρητες στερήσεις και βάσανα που πέρασε ο λαός μας στο διάστημα του πολέμου, η γεμάτη υπερένταση εργασία στα μετόπισθεν και στο μέτωπο, που προσφέρθηκαν στο βωμό της πατρίδας, δεν πήγαν χαμένα και στεφανώθηκαν με την πλέρια νίκη πάνω στον εχθρό. Η προαιώνια πάλη των σλαβικών λαών για την ύπαρξή τους και την ανεξαρτησία τους, τέλειωσε με τη νίκη πάνω στους Γερμανούς επιδρομείς και στη γερμανική τυραννία.

Από δω και μπρος πάνω στην Ευρώπη θα κυματίζει η μεγάλη σημαία της ελευθερίας των λαών και της ειρήνης ανάμεσα στους λαούς. Πριν από τρία χρόνια ο Χίτλερ δήλωσε δημόσια, πως μέσα στα καθήκοντά του περιλαμβάνεται και ο διαμελισμός της Σοβιετικής Ενωσης και η απόσπαση από αυτήν του Καυκάσου, της Ουκρανίας, της Λευκορωσίας, των Βαλτικών και άλλων περιοχών. Δήλωσε ξεκάθαρα: “Θα εξοντώσουμε τη Ρωσία ώστε να μην μπορέσει ποτέ πια να σηκωθεί”. Αυτά ήταν πριν τρία χρόνια. Δεν ήταν όμως τυχερό να πραγματοποιηθούν οι παράφρονες ιδέες του Χίτλερ, η πορεία του πολέμου τις εξανέμισε. Στην πραγματικότητα, έγινε κάτι εντελώς αντίθετο από αυτό που έλεγαν μέσα στο παραλήρημά τους οι χιτλερικοί. Η Γερμανία τσακίστηκε κατακέφαλα. Τα γερμανικά στρατεύματα συνθηκολογούν. Η Σοβιετική Ένωση πανηγυρίζει τη νίκη, αν και δεν ετοιμάζεται ούτε να διαμελίσει, ούτε να εκμηδενίσει τη Γερμανία.

Σύντροφοι! Ο μεγάλος πόλεμος για την πατρίδα τελείωσε με την πλέρια νίκη μας. Η περίοδος του πολέμου στην Ευρώπη τελείωσε. Άρχισε η περίοδος της ειρηνικής εξέλιξης.

Σας συγχαίρω για τη νίκη σας, αγαπητοί μου πατριώτες και πατριώτισσες!

Δόξα στον ηρωικό Κόκκινο Στρατό μας, που υπεράσπισε την ανεξαρτησία της πατρίδας μας και κατάκτησε τη νίκη πάνω στον εχθρό!

Δόξα στο μεγάλο μας λαό, το λαό – νικητή!

Αιώνια δόξα στους ήρωες που έπεσαν στις μάχες ενάντια στον εχθρό και έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία και την ευτυχία του λαού μας!».

9 Μάη 1945. Ο εορτασμός της Αντιφασιστική Νίκης στη Μόσχα  (Κρεμλίνο)

Η αντιφασιστική νίκη δεν ήταν εύκολη, ούτε τυχαία. Ήταν αποτέλεσμα τεραστίων θυσιών, το μεγαλύτερο μέρος το επωμίστηκε η ΕΣΣΔ. Δύο στους πέντε νεκρούς, στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ήταν Σοβιετικοί πολίτες,. Ο ρόλος της υπήρξε αποφασιστικός και καθοριστικός για την ολοκληρωτική νίκη των συμμαχικών δυνάμεωνΣ’ ένα μέτωπο, το μήκος του οποίου κυμαινόταν από 3.000 έως 6.200 χιλιόμετρα ο κόκκινος στρατός έδωσε σκληρές μάχες, για 1.418 μέρες και νύχτες έως την πτώση του Βερολίνου.

Το γεγονός αυτό, δεν το αμφισβήτησε κανείς, τα παρακάτω  συγχαρητήρια μηνύματα που έστειλαν στον Στάλιν οι ηγέτες της Μ. Βρετανίας και των ΗΠΑ. στις  9ης Μάη 1945 επιβεβαιώνουν   ότι πρωταγωνιστής της συντριβής του χιτλερισμού ναζισμού   ήταν  ο κόκκινος στρατός, η Σοβιετική Ενώση.

Ουίνστον Τσόρτσιλ. «Σας διαβιβάζω εγκάρδιον χαιρετισμόν με την ευκαιρίαν της λαμπράς νίκης που εσημειώσατε εκδιώξαντες τους επιδρομείς από το έδαφός σας και συντρίψαντες την ναζιστικήν τυραννίαν»

Χ. Τρούμαν «Επιθυμώ να μεταδώσω προς Σας και δι’ Υμών προς τας ηρωικάς σας στρατιάς τα θερμά συγχαρητήρια του λαού μας και της Κυβερνήσεώς του. Εκτιμώμεν μεγάλως την μεγαλειώδη συμβολήν της πανισχύρου Σοβιετικής Ενώσεως εις την υπόθεσιν του πολιτισμού και της ελευθερίας. Διεδηλώσατε την ικανότητα ενός φιλελευθέρου και εις ύψιστον βαθμόν ανδρείου λαού να συντρίψη τας κακάς δυνάμεις της βαρβαρότητος, οσονδήποτε ισχυραί και αν είναι αύται. Επ’ ευκαιρία της κοινής μας νίκης χαιρετίζομεν τον λαόν και τας στρατιάς της Σοβιετικής Ενώσεως και την ανυπέρβλητον ηγεσίαν τους»..

Την πραγματικότητα αυτή την οποία αναγκαστικά αποδέχτηκαν δεν μπορούσαν να την χωνέψουν.

Ο  Τσόρτσιλ έλεγε : «Ο κομμουνισμός σήκωσε κεφάλι χάρη στο νικηφόρο ρωσικό μέτωπο. Η Ρωσία υπήρξε ο σωτήρας και ο κομμουνισμός το ευαγγέλιο που έφερνε μαζί της» και κατηγορούσε τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό ότι συνειδητοποίησε πολύ αργά την αύξηση της επιρροής που έφερνε η προέλαση του Κόκκινου Στρατού

Η Σοβιετική Ένωση, χάρη στον αποφασιστικό ρόλο της στη συντριβή του φασισμού και την απελευθέρωση των λαών της Ευρώπης, βγήκε από τον πόλεμο με ενισχυμένο το κύρος της και διευρυμένη την επιρροή της.

Με  σαφή σκοπό και  στόχο να ανακόψουν  την υπεροχή και την επιρροή της,οι ΗΠΑ έριξαν τις δύο ατομικές βόμβες, στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι (5-6 Αυγούστου 1945) Τα σχέδια τους  για το βομβαρδισμό δεν  τα είχαν αποκαλύψει  στη διάσκεψη του Πότσνταμ που είχε τελειώσει 4 μέρες νωρίτερα .ούτε δεχθήκαν την πρόταση της Ιαπωνίας για συνθηκολόγηση στις 22.7.1945.

Η χρήση της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι αποτελούσε την πιο εκκωφαντική επίδειξη ισχύος των ΗΠΑ και μέσο υπαγόρευσης των όρων στη διαμόρφωση της μεταπολεμικής παγκόσμιας τάξης.

 Ήταν κίνηση  ανοιχτής πρόκλησης, απειλής και εκβιασμού προς τη Σοβιετική Ένωση, και στους λαούς που πρωτοστάτησαν στην πάλη ενάντια στο φασισμό.

Ήταν μέσο  ψυχολογικού πολέμου και αποσταθεροποίησης. ήταν μέσο να κατοχυρώσουν την πρωτοκαθεδρία τους στο μεταπολεμικό πεδίο μέσα από τον τρόμο και τον αιφνιδιασμό.

Στο πλαίσιο αυτό δέκα μήνες  μετά την αντιφασιστική νίκη στις 5 Μάρτη του 1946 Ουίνστον Τσόρτσιλ, ( αν και είχε ηττηθεί  στις βρετανικές εκλογές) παρουσία του Αμερικανού προέδρου Χ. Τρούμαν, σε ομιλία του στο  Κολέγιο Ουεστμίνστερ στο Φάλον του Μισούρι των ΗΠΑ περιέγραψε την ανάδυση των ΗΠΑ ως παγκόσμια δύναμη, εισήγαγε τον όρο “σιδηρούν παραπέτασμα” και  κήρυξε τον «Ψυχρό Πόλεμο» κατά του σοσιαλισμού .

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα από την ομιλία του «Από το Στετίνο στη Βαλτική μέχρι την Τεργέστη στην Αδριατική, ένα σιδηρούν παραπέτασμα έχει απλωθεί κατά μήκος της ηπείρου …Τα κομμουνιστικά κόμματα, που ήταν πολύ μικρά σε αυτές τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, έχουν καταλάβει εξέχουσα θέση και δύναμη δυσανάλογη με την αριθμητική τους ισχύ και αποσκοπούν στο να επιβάλουν παντού τον ολοκληρωτικό τους   έλεγχο….

Ουδείς γνωρίζει τι η προτίθενται να πράξουν στο άμεσο μέλλον η Σοβιετική Ρωσία και η κομμουνιστική της διεθνής οργάνωση ή ποια είναι τα όρια, αν υπάρχουν όρια, των επεκτατικών και προσηλυτιστικών τάσεων τους.

Η στενή συμμαχία αγγλόφωνων λαών, η οργανωμένη αεροπορική και ναυτική συνεργασία των ΗΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας αποτελούν τη μόνη οδό των ελευθεριών μας …..μαζί αδελφικά ενωμένοι, θα είμαστε οι κύριοι του μέλλοντος».

Το Μάρτη του 1947, οι Ηνωμένες Πολιτείες ανακοίνωσαν το Δόγμα Τρούμαν και στις 5 Ιούνη του 1947, το Σχέδιο Μάρσαλ,το μνημόνιο,  του Ψυχρου  Πόλεμου.

Ακολούθησε η ίδρυση της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης το 1948 και η ίδρυση του ΝΑΤΟ το 1949.

Παραχάραξη της ιστορικής μνήμης από την Ε.Ε.

 Το 1985 στη συνάντηση κορυφής των ηγετών της ΕΕ στο Μιλάνο , αποφασίστηκε να εορτάζεται η 9η Μαΐου ως “Ημέρα της Ευρώπης” !!!!! επαναπροσδιορίζοντας  την  ιστορική μνήμη και συνείδηση των λαών, με διττό στόχο αφ ενός  την αποσιώπηση του καθοριστικού ρόλου που έπαιξε η Σοβιετική Ένωση στην αντίσταση κατά του φασισμού, και στην τελική νίκη με την είσοδο του Κόκκινου Στρατού στο Βερολίνο  και αφετέρου την αποσιώπηση των  ευθυνών  των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, των  ευθυνών και το ρόλο της Γερμανίας αλλά και ότι οι  λαοί δεν αντιστάθηκαν  μόνο για τη συντριβή του φασισμού, αλλά και για ένα μέλλον με ειρήνη, ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη.

Από το 1990 άρχισε στην ΕΕ η υλοποίηση αυτής  της απόφασης  με μηνύματα των κυβερνήσεων   και καταχωρήσεις στα ΜΜΕ.

Η απόφαση και υλοποίηση της ΕΕ να αντικαταστήσει  την Αντιφασιστική Νίκη με την «Ημέρα της Ευρώπης» συνιστά βάναυση πρόκληση κατά της ιστορικής μνήμης των λαών της Ευρώπης και όλου του κόσμου

Γιατί η 9η Μαΐου  1945 είναι χαραγμένη στη μνήμη τους ότι με την είσοδο του Κόκκινου Στρατού στο Ράιχσταγκ, σφραγίστηκε η νίκη των συμμάχων κατά του φασισμού

Για αυτό η 9η Μαΐου  1945   συμβολίζει αναμφισβήτητα την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών και το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου

Και όχι  η πρόταση που έκανε στις 9 Μάη του 1950, ο υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας Ρομπέρ Σουμάν σε ομιλία του, στην αίθουσα του Ωρολογίου στο Παρίσι, να τεθεί η παραγωγή άνθρακα και χάλυβα της Γαλλίας και της Γερμανίας υπό κοινό έλεγχο. (του τομέα ο οποίος, την εποχή εκείνη, ήταν η βάση όλης της στρατιωτικής δύναμης..και όχι μόνο…)

Η οποία  υλοποιήθηκε στις 18 Απρίλη του 1951 με την υπογράφει  στο Παρίσι της ιδρυτικής Συνθήκης της «Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακος και Χάλυβος» (ΕΚΑΧ) από τη Γαλλία , τη Γερμανία, την Ιταλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία και το Λουξεμβούργο.

Είναι πλέον  πασίδηλο ότι οι “Δυτικοί” ποτέ δεν μπόρεσαν να συμβιβαστούν με αυτό που έχει καταγραφεί στη συνείδηση και τη μνήμη όλου του κόσμου, τον καθοριστικό ρόλο που έπαιξε η Σοβιετική Ένωση – ο κόκκινος στρατός  για την τελική έκβαση του πολέμου,

Η απόφαση και υλοποίηση της ΕΕ να αντικαταστήσει  την Αντιφασιστική Νίκη με την «Ημέρα της Ευρώπης» πέρα από την  αλλοίωση, παραχάραξη της ιστορικής μνήμης είναι και μέρος μιας γενικότερης επιχείρησης χειραγώγησης των πολιτών και των  συνειδήσεων τους.

Αντί  επιλόγου

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν απόρροια της μεγάλης καπιταλιστικής οικονομικής-πολιτικής  κρίσης του 1929-1933 και  της νέας κρίσης του 1937-1939, για την έξοδο από την κρίση και το μοίρασμα των αγορών.

Η οικονομική κρίση προκάλεσε και πολιτική κρίση  αποσταθεροποιώντας τις αστικές δημοκρατίες.

Απότοκο   της οικονομικής κρίσης ήταν η ανεργία και η φτώχεια

Η οικονομική – πολιτική κρίση ήταν το θερμοκήπιο για ν’ αναπτυχθεί ως άλλη εναλλακτική πολιτική μορφή διαχείρισης του συστήματος ο φασισμός, ο «εθνικοσοσιαλισμός – ναζισμός ».

Εβδομήντα επτά   χρόνια μετά ο σχολιασμός του  Μπέρτολτ Μπρεχτ για το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου

«Μη χαίρεστε που σκοτώσατε το κτήνος. H σκύλα που το γέννησε ζει και είναι πάλι σε οργασμό».

Μας υπενθυμίζει  ότι η γενεσιουργός αιτία, τόσο του φασισμού όσο και των πολεμικών επεμβάσεων  είναι ο ιμπεριαλιστικός καπιταλισμός……………… 

Βίντεο

Η πτώση του Βερολίνου Μάης 1945 (Ελληνικοί υπότιτλοι)

9 Μάη 1945-Η ημέρα της αντιφασιστικής νίκης των Λαών

9 Μάη 1945 Αντιφασιστική Νίκη των Λαών

Η ομιλία του Στρατάρχη Ζούκοφ στην παρέλαση της νίκης τον Ιούνιο του 1945

Η παρέλαση της Νίκης 1945