Απόφαση της ΚΕ του Αριστερού Ρεύματος (7 Νοεμβρίου 2021)

0

Νοέμβρης 2021

Απόφαση της  ΚΕ του Αριστερού Ρεύματος

Για τις πολιτικές εξελίξεις και τα πολιτικά και κοινωνικά μέτωπα της περιόδου 

 

Οι διεθνείς εξελίξεις, εν μέσω τριπλής κρίσης, υγειονομικής – οικονομικής – κλιματικής, εξακολουθούν να χαρακτηρίζονται από ένταση των ανταγωνισμών και από μία εξελισσόμενη διαδικασία διαμόρφωσης ενός νέου πολυπολικού κόσμου με τις ΗΠΑ σε υποχώρηση ως μόνης υπερδύναμης, όπως φάνηκε και από την πρόσφατη άτακτη υποχώρησή τους από το Αφγανιστάν.

 Ωστόσο, οι ΗΠΑ παραμένουν ιμπεριαλιστική υπερδύναμη, με σταθερούς τους στόχους της εξωτερικής πολιτικής της για διατήρηση της παγκόσμιας ηγεμονίας. Η πρόσφατη στρατιωτική συμφωνία τους με την Βρετανία και την Αυστραλία εναντίον της Κίνας (AUKUS) – με άδειασμα μάλιστα της Γαλλίας και της ΕΕ – το επιβεβαιώνει.

Η νέα διεθνής κατάσταση αναδεικνύει την ανάγκη απεμπλοκής της Ελλάδας από τους διεθνείς ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς – ιδιαίτερα από την επικίνδυνη για την ίδια και την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου στρατιωτική συμμαχία της με το κράτος του Ισραήλ, και τη δικτατορία της Αιγύπτου – και να προωθήσει μία ανεξάρτητη, πολυδιάστατη, φιλειρηνική, αντιιμπεριαλιστική εξωτερική πολιτική. Επίσης, επιβεβαιώνει την ανάγκη να αντιμετωπίσει την επεκτατική και αναθεωρητική πολιτική του καθεστώτος Ερντογάν της Τουρκίας με βάση της αρχές της ειρηνικής επίλυσης των διαφορών, της καλής γειτονίας, του διεθνούς δικαίου και, ιδιαίτερα, του δικαίου της θάλασσας.

Ο νέος κύκλος εξοπλιστικού ανταγωνισμού της Ελλάδας με την Τουρκία, που κλιμακώθηκε με την πρόσφατη «αμυντική» συμφωνία με τη Γαλλία, είναι προς το συμφέρον εγχώριων και ξένων οικονομικών συμφερόντων, προσθέτει νέα βάρη στα λαϊκά στρώματα και διογκώνει την υπερχρέωση της χώρας.

            Στην ΕΕ, έχει αρχίσει η συζήτηση για επαναφορά της σκληρής δημοσιονομικής πειθαρχίας και της λιτότητας από 1-1-2023, ιδιαίτερα, για τις χώρες, όπως η Ελλάδα, που διόγκωσαν ακόμα περισσότερο το δημόσιο χρέος τους κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

            Η κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζει να αξιοποιεί την πανδημία, προωθώντας ακραία αντεργατικά και αντικοινωνικά μέτρα και παρέχοντας νέα προνόμια σε μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα.       

Η κυβέρνηση απέτυχε στη διαχείριση της πανδημίας, γιατί δεν πήρε τα αναγκαία μέτρα υγειονομικής θωράκισης του λαού. Δεν ενίσχυσε το Δημόσιο Σύστημα Υγείας. Δεν αναβάθμισε την πρωτοβάθμια περίθαλψη. Δεν έλεγξε την εφαρμογή υγειονομικών μέτρων προστασίας στους χώρους εργασίας και στα ΜΜΜ.

Αντίθετα, εξαγγέλλει νέες ιδιωτικοποιήσεις, συγχωνεύσεις, καταργήσεις στο δημόσιο σύστημα υγείας. Διάθεσε σκανδαλώδη ποσά σε ιδιωτικά θεραπευτήρια και στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, για να στηρίζουν την πολιτική της. Επισπεύδει το ξεπούλημα του δημοσίου τομέα, με αποκορύφωμα την πλήρη ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ. Αξιοποιεί την πανδημία για να άρει ακόμα περισσότερο την περιβαλλοντική προστασία, αφήνοντας το περιβάλλον και τους ελεύθερους χώρους βορά στο κεφάλαιο.

Με το νέο αντεργατικό νόμο νομιμοποίησε την κερδοσκοπική ασυδοσία του κεφαλαίου και την εργασιακή ζούγκλα, που αυτό έχει επιβάλλει. Με το νέο νόμο για την πλήρη κεφαλαιοποίηση – επί της ουσίας ιδιωτικοποίηση – της επικουρικής ασφάλισης, δώρισε τις εισφορές ασφαλισμένων σε εγχώριες και, κυρίως,  ξένες τράπεζες και ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες για να χρηματοδοτήσουν με αυτές ιδιωτικά συμφέροντα.

Η ακρίβεια σε βασικά είδη διατροφής, στο ηλεκτρικό ρεύμα, στο φυσικό αέριο και στα καύσιμα αυξάνει αλματωδώς, συρρικνώνοντας τα λαϊκά εισοδήματα, ενώ τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση είναι σαν «μία σταγόνα στον ωκεανό».

Η κυβέρνηση έχει την απόλυτη ευθύνη για την πρωτοφανή καταστροφή του περιβάλλοντος, λαϊκών κατοικιών και περιουσιών από τις φετινές πυρκαγιές, γιατί δεν κάλυψε τις ελλείψεις στην πρόληψη, προσωπικό και μέσα δασοπροστασίας και δασοπυρόσβεσης.

Ταυτόχρονα, έθεσε νέους φραγμούς στη μόρφωση των παιδιών της εργατικής τάξης, οδηγώντας με το νέο σύστημα εισαγωγής 40.000 από αυτά εκτός ΑΕΙ οδηγώντας και σε μεταλυκειακές δομές χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα, για να αποτελέσουν κακοπληρωμένο εργατικό δυναμικό χαμηλής ειδίκευσης. Παράλληλα, μετατρέπει τα πανεπιστήμια σε αυταρχικά εκπαιδευτήρια.

Με τον πτωχευτικό κώδικα αυξάνονται οι εξώσεις, δίνεται νέο χτύπημα στη λαϊκή κατοικία, ενώ ετοιμάζεται νέο μεγάλο κύμα πλειστηριασμών.

Με το Σχέδιο Ανάκαμψης προωθείται η χρηματοδότηση μεγάλων, κυρίως,  ιδιωτικών επιχειρήσεων, σε τομείς και κλάδους, που υπαγορεύει η ΕΕ και οι ωφελούμενοι επιχειρηματικοί όμιλοι και όχι οι πραγματικές ανάγκες του λαού και της χώρας.

Η πρόσφατα εξαγγελθείσα περαιτέρω μείωση των φορολογικών συντελεστών των επιχειρηματικών κερδών από 24% στο 22%, καθώς και οι μειώσεις φόρων για συγκέντρωση κεφαλαίου, συγχωνεύσεις επιχειρήσεων και  οι υπερεκπτώσεις φόρων για πράσινες και ψηφιακές επενδύσεις, έχουν στόχο την ενίσχυση και τη διαμόρφωση μεγάλων επιχειρηματικών συγκροτημάτων σε βάρος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και ενισχύουν τις κοινωνικές ανισότητες.

Η κυβέρνηση, ταυτόχρονα, κατάργησε δημοκρατικά, συνδικαλιστικά, κοινωνικά δικαιώματα. Ψήφισε νόμο για τον περιορισμό των διαδηλώσεων. Θεσμοθέτησε την παρουσία της αστυνομίας μέσα στα Πανεπιστήμια.

3.

 Ο ΣΥΡΙΖΑ, λόγω της συστημικής μετάλλαξής του, των μνημονιακών πολιτικών, που εφάρμοσε, και της έλλειψης εναλλακτικής πρότασής του, δεν ασκεί πραγματική αντιπολίτευση.

Το ΚΚΕ, παρά τις αντιστάσεις του στις εφαρμοζόμενες πολιτικές, παραμένει πολιτικά περιχαρακωμένο. Τα όποια δειλά και αποσπασματικά ανοίγματα κάνει σε κοινωνικό και κινηματικό επίπεδο ακυρώνονται  από την άρνησή του για πολιτική συνεργασία με άλλες δυνάμεις της ασυμβίβαστης Αριστεράς.

Το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα με ευθύνη των γραφειοκρατικών και συμβιβασμένων ηγεσιών του βρίσκεται σε κρίση, που βάθυνε ακόμα περισσότερο την περίοδο της πανδημίας.

Ενθαρρυντικό στοιχείο ήταν οι μαζικές κινητοποιήσεις της νεολαίας ενάντια στο αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο και για την υπεράσπιση δημοκρατικών δικαιωμάτων, που κατόρθωσαν να καταστήσουν ανεφάρμοστο τον νόμο για την απαγόρευση των διαδηλώσεων, αλλά και να πετύχουν την αναστολή της εγκατάστασης της πανεπιστημιακής αστυνομίας.

Επίσης, οι αγώνες ενάντια στο αντεργατικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη, για την υπεράσπιση και αναβάθμιση της δημόσιας υγείας. Οι αγώνες των εκπαιδευτικών ενάντια στην διάλυση της Δημόσιας εκπαίδευσης με το πρόσχημα της «αξιολόγησης», των εργαζομένων στον πολιτισμό, καθώς και οι αγώνες για την υπεράσπιση του περιβάλλοντος και των ελεύθερων χώρων όπως στην Ανατολική Αθήνα ή οι κινητοποιήσεις για την διαχείριση των απορριμμάτων στη Δυτική Αθήνα και το Κερατσίνι

Οι νίκες των εργαζομένων στην COSCO και λίγο καιρό πριν στην e-food αποτελούν νίκες όλων των εργαζομένων και ενίσχυσαν το αγωνιστικό τους φρόνημα. Επιτεύχθηκαν χάρη στην ενότητα των εργαζομένων στους συγκεκριμένους χώρους και στη διασφάλιση κοινωνικής αλληλεγγύης στους αγώνες τους. Μας έδειξαν με έμπρακτο τρόπο, ποιος είναι ο δρόμος της αναγέννησης των πρωτοβάθμιων σωματείων, που μπορεί να συμβάλλει στην αγωνιστική ανασυγκρότηση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.

Η Κυβέρνηση, παρότι η διαχείριση της υγειονομικής, οικονομικής κρίσης και των πρόσφατων πυρκαγιών της προκάλεσε σοβαρή πολιτική φθορά, δεν έχασε την πολιτική ηγεμονία της, γιατί δεν έχει απέναντί της μία πραγματική πολιτική και κοινωνική αντιπολίτευση και μία πειστική εναλλακτική πρόταση.

Το πολιτικό κενό από την πλευρά της αριστεράς υπάρχει κίνδυνος να καλυφτεί από ακροδεξιές δυνάμεις, που ενισχύονται λόγω των εφαρμοζόμενων κυβερνητικών πολιτικών. Οι φασιστικές συμμορίες ανασυγκροτούνται,  χρησιμοποιούν πρακτικές δολοφονικής βίας και τρομοκρατίας και στοχεύουν στο κτύπημα του λαϊκού κινήματος.

Υπάρχει κενό κινηματικής και πολιτικής αντιπολίτευσης, προβολής εναλλακτικής πρότασης και ενός πολιτικού φορέα, που θα μπορούσε να το καλύψει.

4.

Το επόμενο διάστημα θα πρέπει να εργαστούμε για την ενίσχυση των λαϊκών αντιστάσεων σε μια σειρά από μέτωπα:

  1. Την αντιμετώπιση της ακρίβειας με ανάπτυξη και ειδικής καμπάνιας της ΛΑΕ.
  2. Την αντίσταση στην εφαρμογή του αντεργατικού νόμου Χατζηδάκη.
  3. Το σταμάτημα των ιδιωτικοποιήσεων, με κεντρικό σημείο το ξεπούλημα της ΔΕΗ.
  4. Τη στήριξη των αγώνων της μαθητικής και φοιτητικής νεολαίας ενάντια στον νόμο Κεραμέως – Χρυσοχοϊδη και τις κατασταλτικές ρυθμίσεις στα σχολεία και στα πανεπιστήμια. 5. Την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας και μέτρων επιδημιολογικής επιτήρησης.
  5. Τον αγώνα ενάντια στη φασιστική απειλή και σε όσους επιχειρούν να τη συγκαλύψουν, που πρέπει να αποκτήσει παλλαϊκό χαρακτήρα.
  6. Την αναζωογόνηση του κινήματος κατά των εξώσεων – πλειστηριασμών και των αποκοπών ηλεκτρικού ρεύματος και νερού.
  7. Την υπεράσπιση δημοκρατικών δικαιωμάτων με ευρείες κοινωνικές και πολιτικές συσπειρώσεις.

Ο αγώνας γι’ αυτά πρέπει να συνδυάζεται με τον αγώνα για ανατροπή του νεοφιλελεύθερου πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου και για την προώθηση μίας εναλλακτικής φιλολαϊκής πολιτικής. Μ’ ένα μεταβατικό πρόγραμμα με σοσιαλιστικό ορίζοντα, που εκ των πραγμάτων οδηγεί σε σύγκρουση, ρήξη με τους κανόνες της ΕΕ και της ευρωζώνης, που θα εμποδίσουν την εφαρμογή του, και σε έξοδο από αυτές. 

Από τη σκοπιά ενός τέτοιου προγράμματος προσπαθούμε να ασκούμε σήμερα μία αριστερή αντιπολίτευση στις αντιλαϊκές κυβερνητικές πολιτικές και σε όποια εκδοχή νεοφιλελεύθερης πολιτικής.

Βασική προϋπόθεση για την ανατροπή των εφαρμοζόμενων κυβερνητικών αντικοινωνικών πολιτικών είναι η ένταση, η μαζικοποίηση και ο ενωτικός χαρακτήρας των αγώνων. Απαιτείται συντονισμός των αγωνιστικών δυνάμεων του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, η αλλαγή συσχετισμών υπέρ τους, και η αναζωογόνηση των πρωτοβάθμιων σωματείων, όπου μπορεί και πρέπει να οικοδομηθεί μία νέα εργατική ταξική ενότητα στη βάση των κοινών προβλημάτων.

5.

Οι δυνάμεις της ανυπότακτης Ριζοσπαστικής Αριστεράς θα μπορέσουν να στηρίξουν αποτελεσματικά τους αγώνες των εργαζομένων, εάν δράσουν ενωτικά σε κινηματικό και πολιτικό επίπεδο.

Η συγκρότηση της Αριστερής Πρωτοβουλίας Διαλόγου και Δράσης, με τη συμμετοχή μεγάλου αριθμού αγωνιστών της Αριστεράς, του εργατικού και λαϊκού κινήματος, της τέχνης, των γραμμάτων και του πολιτισμού, των κοινωνικών κινημάτων και της νεολαίας και τη στήριξη αρκετών πολιτικών οργανώσεων της Αριστεράς, αποτελεί θετικό βήμα.

Οι εκδηλώσεις της Αριστερής Πρωτοβουλίας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη ήταν πετυχημένες. Ο διάλογος για αναζήτηση κοινής προγραμματικής βάσης και οι συντονισμός δράσης στο εργατικό κίνημα, στην τοπική αυτοδιοίκηση και στα κοινωνικά κινήματα μπορούν και πρέπει να συμβάλλουν στη συγκρότηση μετωπικού πολιτικού φορέα, που θα καλύψει το κενό πραγματικής αντιπολίτευσης και επεξεργασίας και διεκδίκησης μίας εναλλακτικής στη λιτότητα και στον ευρωμονόδρομο πολιτικής, με κατεύθυνση το σοσιαλισμό.

 Το επόμενο διάστημα θα πρέπει να επιταχυνθούν οι διαδικασίες συγκρότησης και λειτουργίας της Αριστερής Πρωτοβουλίας, μέσα από την ενεργοποίηση ομάδων εργασίας γύρω από τα βασικά μέτωπα της περιόδου, στις οποίες θα διαμορφώνονται κοινές θέσεις, αιτήματα και στόχοι, αλλά και θα προωθείται η ενότητα των δυνάμεων της Πρωτοβουλίας σε κινηματικά μέτωπα και κοινωνικούς χώρους.

Για να ευοδωθεί αυτή η προσπάθεια, απαιτείται η ανασυγκρότηση της δουλειάς της ΛΑΕ. Η επαναλειτουργία των πολιτικών επιτροπών, η διεξαγωγή συζητήσεων σε αυτές με στόχο την ενεργοποίηση των δυνάμεών μας στα κοινωνικά και πολιτικά μέτωπα της περιόδου,  αποτελεί επείγουσα ανάγκη.

6.

Για τη δουλειά του ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ

Το ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΡΕΥΜΑ συμμετέχει δημιουργικά στην Αριστερή Πρωτοβουλία και αυτό θα συνεχίσει να κάνει και στο μέλλον. Προχωρούν –έστω και με αργά βήματα-οι αναγκαίες πρωτοβουλίες της Αριστερής Πρωτοβουλίας.. Από τις εκδηλώσεις, το κοινό μπλόκ που αποφασίστηκε για την επέτειο του Πολυτεχνείου, την συγκρότηση των επιτροπών έως τη συνέλευση που θα γίνει 27 Νοεμβρίου στο ΣΕΦ, τη συνέχιση συγκέντρωσης υπογραφών κλπ.

Συνεπώς συνεχίζουμε να συνεισφέρουμε σε αυτή τη θετική προσπάθεια. Ταυτόχρονα συμβάλλουμε με συλλογικό τρόπο στην οργάνωση αντιστάσεων στα μέτωπα που έχουμε αποφασίσει και είναι ανάγκη να παρέμβουμε.

Η ακρίβεια δεν είναι πρόβλημα των άλλων, είναι ΟΛΩΝ ΜΑΣ.

Η καμπάνια, οι δράσεις σε κάθε γειτονιά είναι επιβεβλημένη, γιατί είναι ένα ΠΟΛΙΤΙΚΟ ζήτημα, που αγγίζει όλο τον κόσμο που απευθυνόμαστε.  Φυσικά δεν φτάνει ένα μοίρασμα έντυπου υλικού, αλλά η προσπάθεια να δημιουργηθούν μαζικές αντιστάσεις και διαμαρτυρίες.