Απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του Αριστερού Ρεύματος (12 Ιουνίου 2021)

0

Απόφαση ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ του ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ

 Σάββατο 12 Ιουνίου 2021

 

  1. Οι διεθνείς εξελίξεις

Οι διεθνείς εξελίξεις, εν μέσω τριπλής κρίσης, υγειονομικής – οικονομικής – κλιματικής, εξακολουθούν να χαρακτηρίζονται από ένταση της αβεβαιότητας, της ρευστότητας και των ανταγωνισμών αλλά και από την εξέλιξη μίας  διαδικασίας διαμόρφωσης ενός νέου πολυπολικού κόσμου με τις ΗΠΑ να συνεχίζουν να χάνουν έδαφος όσον αφορά την απόλυτη παντοδυναμία τους σε στρατιωτικό, οικονομικό και τεχνολογικό επίπεδο.

 Ωστόσο, οι ΗΠΑ παραμένουν ιμπεριαλιστική υπερδύναμη, με σταθερούς διαχρονικά τους άξονες της εξωτερικής πολιτικής της. Η ήττα του Τραμπ μπορεί να δημιούργησε μία ανακούφιση, κυρίως στο εσωτερικό των ΗΠΑ, αλλά ο Μπάιντεν, παρά τις πρωτοβουλίες τους για την κλιματική αλλαγή, τις φυλετικές διακρίσεις και ένα πρόγραμμα οικονομικής ανόρθωσης στις ΗΠΑ με στοιχεία αναδιανομής ήταν και παραμένει ένας γνήσιος και πιστός εκπρόσωπος του βαθέως κατεστημένου του Δημοκρατικού κόμματος και του κατεστημένου των ΗΠΑ. Ταυτόχρονα, σε διεθνές επίπεδο οξύνει τις αντιπαραθέσεις κυρίως με την Κίνα αλλά και τη Ρωσία για να κερδίσει το χαμένο έδαφος της περιόδου Τραμπ στην παγκόσμια κυριαρχία. Παράλληλα, συνεχίζει την διπλωματία των κανονιοφόρων και των απάνθρωπων και παράνομων κυρώσεων σε βάρος της Κούβας, της Βενεζουέλας, της Κριμαίας, του ΙΡΑΝ και όσων χωρών και λαών στέκονται εμπόδιο στις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις των ΗΠΑ. Αυτή η κατάσταση μπορεί να καθιστά τις ΗΠΑ πολύ επικίνδυνη υπερδύναμη σε κρίση και επιρρεπή να προωθήσει νέες τυχοδιωκτικές στρατιωτικές επεμβάσεις.

Ελπίδες γεννά για τους λαούς, που αγωνίζονται ενάντια στην κοινωνική αδικία και τον ιμπεριαλισμό, η κινηματική και πολιτική αναγέννηση της Αριστεράς και οι εκλογικές νίκες της σε αρκετές χώρες μεγάλου ειδικού βάρους της Λατινικής Αμερικής, ύστερα, μάλιστα, από μία περίοδο συντηρητικής παλινόρθωσης και πραξικοπηματικών αλλαγών σε βάρος αριστερών κυβερνήσεων.

Η νέα κατάσταση επιβεβαιώνει την ανάγκη απεμπλοκής της χώρας μας από τους διεθνείς ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και τον ευρωατλαντισμό – και ιδιαίτερα από την επικίνδυνη για την ίδια και την περιοχή στρατιωτική συμμαχία με Ισραήλ, που πρόσφατα κλιμάκωσε την εγκληματική πολιτική του σε βάρος των Παλαιστινίων, και την Αίγυπτο – και να προωθήσει μία ανεξάρτητη, πολυδιάστατη, φιλειρηνική, αντιιμπεριαλιστική εξωτερική πολιτική. Να υπερασπίσει την εθνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά της δικαιώματα έναντι της επεκτατικής και αναθεωρητικής πολιτικής του καθεστώτος Ερντογάν της Τουρκίας με βάση της αρχές της ειρηνικής επίλυσης των διαφορών, της καλής γειτονίας και του διεθνούς δικαίου.

Η συνάντηση Μητσοτάκη -Ερντογάν στις 14/6, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ, σε συνέχεια των διερευνητικών επαφών, επιβεβαιώνει ότι ο διάλογος μεταξύ των δύο χωρών, είναι ενταγμένος στους γεωπολιτικούς, ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ. Γίνεται με τις εντολές και την εποπτεία τους, για να εξυπηρετηθούν τα δικά τους συμφέροντα και όχι ειρηνική συνύπαρξη Ελλάδας και Τουρκίας και τα συμφέροντα των λαών των δύο κρατών.

            Η ΕΕ κάτω από το βάρος της διπλής κρίσης, υγειονομικής και οικονομικής αναγκάστηκε, για να μη καταρρεύσει, να προχωρήσει στην αναστολή του Συμφώνου Σταθερότητας για το 2020-21. Επίσης, ενέκρινε το Σχέδιο Ανάκαμψης, που θα χρηματοδοτηθεί κυρίως από κοινό δανεισμό, αλλά και από επιμέρους δανεισμό χωρών – μελών για το 2021-26. Με τον τρόπο αυτό, αλλά και με το δανεισμό στον οποίο αναγκάζονται να καταφύγουν οι κυβερνήσεις των χωρών μελών της από τις διεθνείς αγορές, διογκώνεται το δημόσιο  χρέος, κυρίως των χωρών του νότου, όπως και της χώρας μας, το οποίο στις 31/12/2020 έφθασε στα 374 δις ευρώ.

Το διευθυντήριο της Ε.Ε., διευκρινίζει σε κάθε ευκαιρία, ότι αυτά τα μέτρα είναι προσωρινά, ότι δεν υπάρχει περίπτωση να μην εξυπηρετηθεί το δημόσιο χρέος των κρατών – μελών της, που διογκώθηκε μέσω πανδημίας, και ότι, μόλις αντιμετωπιστεί η πανδημία, θα επαναφέρει τη σκληρή δημοσιονομική πειθαρχία και θα αναγκάσει τις χώρες – μέλη της, για να αντιμετωπίσουν τη νέα υπερχρέωσή τους, να προωθήσουν νέα εσωτερικά μνημόνια λιτότητας.

Σε παγκόσμια κλίμακα τα προγράμματα των εμβολιασμών καθορίστηκαν από τους εθνικούς και γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς και από τα επιδιωκόμενα κέρδη των πολυεθνικών φαρμακευτικών επιχειρήσεων της Δύσης, όχι από τις κοινωνικές ανάγκες ή τις καθολικές ανάγκες της ανθρωπότητας, αφού δεν διασφαλίστηκε η παγκόσμια συνεργασία για την παραγωγή και τη διανομή των εμβολίων, οι πατέντες (δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας) των εμβολίων δεν απελευθερώθηκαν, με αποτέλεσμα οι φτωχές χώρες να έχουν μείνει αβοήθητες.

Η ΕΕ και με το φιάσκο των εμβολίων απέδειξε για άλλη μία φορά ότι δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα των λαών αλλά των τραπεζών και των πολυεθνικών και ότι δεν μεταρρυθμίζεται παρά μόνον ανατρέπεται.

  1. Η εσωτερική πολιτική πραγματικότητα

 

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, προσκολλημένη στις γεωπολιτικές και οικονομικές σκοπιμότητες και προμήθειες εμβολίων της Ε.Ε., δεν ανταποκρίθηκε στις ανάγκες για τον έγκαιρο εφοδιασμό της χώρας με τον αναγκαίο αριθμό εμβολίων.

Η πανδημία του κορωνοϊού ήταν και είναι καταστροφική για όλη την ανθρωπότητα, αλλά η διαχείρισή της από τις κυρίαρχες συστημικές δυνάμεις ήταν και είναι ακραία ταξική,  με συνέπεια τη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων και την περαιτέρω φτωχοποίηση των εργαζομένων. Οι αστικές κυβερνήσεις συστηματικά και στοχευμένα φορτώνουν τα βάρη της υγειονομικής και οικονομικής κρίσης και της συνεπακόλουθης υπερδιόγκωσης του δημόσιου και ιδιωτικού χρέους στις πλάτες των δυνάμεων της εργασίας, παρέχοντας νέα προνόμια στις δυνάμεις του κεφαλαίου.

            Οι εργαζόμενοι, οι νέοι και οι νέες, οι συνταξιούχοι, οι μικρομεσαίοι και αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες, αγρότες και επιστήμονες της χώρας μας δέχονται πρωτοφανή επίθεση από την κυβέρνηση της ΝΔ και το κεφάλαιο, που αξιοποιούν το φόβο από την πανδημία και την καραντίνα, για να προωθούν σκληρά αντεργατικά και αντικοινωνικά μέτρα, χαριστικές ρυθμίσεις σε μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα και ικανοποίηση διαχρονικών απαιτήσεων του ΣΕΒ για πλήρη εργοδοτική ασυδοσία.

Η κυβέρνηση της ΝΔ ανοιγόκλεινε εδώ κι ένα χρόνο την οικονομική και κοινωνική ζωή, με μακρόχρονα και αποτυχημένα lock downs, χωρίς να παίρνει τα αναγκαία μέτρα υγειονομικής θωράκισης, ενεργώντας με βασικό κριτήριο την εξυπηρέτηση της απρόσκοπτης κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρήσεων. Δεν ενίσχυσε το Δημόσιο Σύστημα Υγείας. Δεν αναβάθμισε την πρωτοβάθμια περίθαλψη. Δεν έκανε κανένα ουσιαστικό έλεγχο στις μεγάλες επιχειρήσεις για την εφαρμογή υγειονομικών μέτρων προστασίας στους χώρους εργασίας, δεν ενίσχυσε τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Δεν επίταξε τον ιδιωτικό τομέα της υγείας. Διάθεσε, όμως, σκανδαλώδη ποσά σε ιδιωτικά θεραπευτήρια και στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, ενώ επισπεύδει το ξεπούλημα βασικών τομέων του δημοσίου τομέα και της δημόσιας περιουσίας.

Με αντεργατικά μέτρα οδήγησε σε περικοπές μισθών, επέκταση  μερικής, ελαστικής και εκ περιτροπής εργασίας, διεύρυνση του δανεισμού των εργαζομένων με μονομερή απόφαση της εργοδοσίας. Η μεγαλοεργοδοσία, εκμεταλλευόμενη την πανδημία και την απουσία ελέγχων, αυθαιρετεί συστηματικά, με αποτέλεσμα, σε συνδυασμό και με την επέκταση των  ιδιωτικοποιήσεων, να παραβιάζονται τα νόμιμα και συμβατικά ωράρια, να αυξάνεται η εντατικοποίηση της εργασίας και η εξουθένωση των εργαζομένων, να μην εφαρμόζονται τα προβλεπόμενα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας και κατά συνέπεια να αυξάνονται και τα εργατικά ατυχήματα.

Τελειώνοντας η καραντίνα αναμένεται να ξεσπάσει πανδημία απολύσεων και ανεργίας, που υποκρύπτονταν εδώ και 15 μήνες από τις αναστολές εργασίας εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων, που έπαιρναν 534 ευρώ μηνιαία, αρκετά λιγότερα και από τον θεσπισμένο κατώτατο μισθό των 650 ευρώ μικτά. Ήδη, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΑΕΔ, η ανεργία φέτος τον Απρίλιο ήταν στο 22,88%, παρότι η ΕΛΣΤΑΤ επιχειρεί να την αποκρύψει.

 Προωθείται το νεοφιλελεύθερο σχέδιο Πισσαρίδη, ως συνέχεια των μνημονίων. Με αφανισμό των μικρομεσαίων στρωμάτων, με μείωση της φορολογίας των κερδών και του μεγάλου πλούτου. Με κεφαλαιοποίηση/ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης, ενισχύοντας την αβεβαιότητα των νέων ασφαλισμένων για το πόση σύνταξη θα πάρουν και οδηγώντας στην εξαέρωση των επικουρικών συντάξεων των ήδη συνταξιούχων, αφού το ταμείο τους θα στερηθεί τις εισφορές των νέων ασφαλισμένων.

Με το νέο αντεργατικό νόμο προωθεί την ακύρωση στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων, που περισώθηκαν από τα μνημόνια, όπως το 8ωρο. Επίσης, υλοποιεί αλλαγή του νόμου 1264/1982, 39 χρόνια μετά τη θέσπισή του, για να περιορίσει το συνδικαλιστικό και απεργιακό δικαίωμα. Συγκεκριμένα:

  • Θεσπίζεται 10ωρη εργασία στον ιδιωτικό τομέα. Οι επιχειρήσεις θα επιβάλλουν, όποτε θέλουν, με ατομική σύμβαση εργασίας και όχι, πλέον, με συλλογική συμφωνία με την αρμόδια εργατική συνδικαλιστική οργάνωση, δύο επιπλέον ώρες ημερήσιας εργασίας, απλήρωτες, με αντίστοιχη διευθέτηση του χρόνου εργασίας (συμψηφισμό με άδειες, ρεπό, μειωμένο ωράριο) μέσα στο εξάμηνο. Οι επιτρεπόμενες υπερωρίες αυξάνονται σε 150 ετησίως και γίνονται φθηνότερες για τις επιχειρήσεις. Ουσιαστικά, ακυρώνεται το 8ωρο και νομιμοποιείται το καθεστώς εργασιακής ζούγκλας στον ιδιωτικό τομέα. Ανατρέπεται η οικογενειακή, επαγγελματική, εργασιακή και κοινωνική ζωή των εργαζομένων, μειώνονται οι μισθοί λόγω απλήρωτων ή φθηνότερων υπερωριών. Οι εργαζόμενοι αφήνονται μόνοι απέναντι στην παντοδύναμη εργοδοσία.
  • Η Κυριακάτικη Αργία υπονομεύεται, με την προσθήκη κι άλλων κλάδων, επιχειρήσεων και εργασιών σ’ αυτές, που, ήδη, επιτρέπεται η Κυριακάτικη λειτουργία.
  • Η απεργία, ουσιαστικά, καταργείται στις επιχειρήσεις, που η λειτουργία τους είναι κρίσιμη για το κοινωνικό σύνολο, στο Δημόσιο, στους ΟΤΑ και τα ΝΠΔΔ, αφού τα συνδικάτα υποχρεώνονται σε «ορισμό τουλάχιστον του 33,3 % των εργαζομένων ως προσωπικού στοιχειώδους λειτουργίας» κατά τη διάρκειά της.
  • Η Γενική Συνέλευση των μελών των συνδικάτων, ως κυρίαρχο όργανο συμμετοχής και έκφρασης της βούλησής τους, ουσιαστικά, ακυρώνεται, αφού θεσπίζεται «συμμετοχή και ψήφος εξ αποστάσεως, ηλεκτρονικώς, ιδίως για τη λήψη απόφασης απεργίας».
  • Με την ηλεκτρονική ψηφοφορία στις εκλογές των συνδικαλιστικών οργανώσεων ενισχύεται ο εργοδοτικός συνδικαλισμός στον ιδιωτικό τομέα και ο κυβερνητικός συνδικαλισμός τον δημόσιο, λόγω της δυνατότητας παρέμβασης σε αυτές εργοδοτικών ή Διευθυντικών μηχανισμών, αντίστοιχα.
  • Διευκολύνεται η συγκρότηση εργοδοτικών απεργοσπαστικών μηχανισμών. Η απεργία θα κηρύσσεται παράνομη και θα διακόπτεται, εάν η προφορική ενημέρωση και η διανομή απεργιακών ανακοινώσεων στην είσοδο της επιχείρησης σε εργαζομένους, που την ημέρα της απεργίας προσέρχονται να εργαστούν, χαρακτηριστεί άσκηση ψυχολογικής βίας. Ποινικοποιούνται οι καταλήψεις χώρων εργασίας.
  • Επιχειρείται περαιτέρω περιορισμός της συνδικαλιστικής δράσης. Η απογραφή σωματείου στο νομοθετημένο ψηφιακό μητρώο εργαζομένων και εργοδοτών, δηλαδή η αποδοχή από αυτά από αυτά του ψηφιακού «φακελώματός τους καθίσταται προϋπόθεση άσκησης του συνδικαλιστικού δικαιώματος, συλλογικής διαπραγμάτευσης και υπογραφής συλλογικής σύμβασης εργασίας. Επίσης, ουσιαστικά, ακυρώνεται η προστασία των συνδικαλιστών από απολύσεις.
  • Το ΣΕΠΕ (Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας) μετατρέπεται σε Ανεξάρτητη Αρχή, ενώ, αντίθετα, λόγω της εργοδοτικής ασυδοσίας που επικρατεί στον ιδιωτικό τομέα, αυτό που χρειάζεται είναι η παραμονή του ως κυρίαρχη δομή στο Υπουργείο Εργασίας και η ενίσχυσή του με προσωπικό, μέσα και ανακριτικές αρμοδιότητες. Έτσι η εκάστοτε κυβέρνηση απεκδύεται κάθε πολιτική ευθύνη για την τήρηση της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας στους χώρους εργασίας μετατρεπόμενη σε «τροχονόμο» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας. Η δε εκάστοτε αντιπολίτευση δεν θα μπορεί, πλέον, να ελέγχει κοινοβουλευτικά το ΣΕΠΕ, γιατί οι ανεξάρτητες αρχές δεν υπάγονται σε κοινοβουλευτικό έλεγχο.
  • Διευκολύνονται οι ατομικές απολύσεις, αφού οι επιχειρήσεις δεν θα υποχρεώνονται, πλέον, να επαναπροσλάβουν απολυμένους δικαιωμένους από τα δικαστήρια, εάν τους δώσουν μία μικρή πρόσθετη αποζημίωση.

Η κυβέρνηση με αυτό τον αντεργατικό νόμο επιδιώκει, όχι να προσαρμόσει, τις εργασιακές σχέσεις στις αλλαγές της τεχνολογικής βάσης της παραγωγής και των υπηρεσιών, όπως ισχυρίζεται, αλλά να νομιμοποιήσει την ασυδοσία του κέρδους.

Αντίθετα, οι ανατροπές, που φέρνει η αλματώδης ανάπτυξη των τεχνολογιών στην εργασία, θα πρέπει να είναι στην κατεύθυνση της δημοκρατικής επαναρύθμισης της, και δραστικής μείωσης του χρόνου εργασίας χωρίς μείωση των αποδοχών.

Διεκδικούμε και επιδιώκουμε να γίνει υπόθεση όλων των εργαζομένων :

Συγκεκριμένα στο νέο αντεργατικό νόμο, που θα αγωνιστούμε να τον ακυρώσουμε στην πράξη, αντιπαραβάλλουμε ως κεντρικό αίτημα, την άμεση μείωση του χρόνου εργασίας στις 35 ώρες εβδομαδιαία με προοπτική τις 6 ώρες την ημέρα και 30 ώρες συνολικά τη βδομάδα, χωρίς μείωση μισθών, για αύξηση της απασχόλησης και μείωση ανεργίας. Συλλογικές συμβάσεις και αυξήσεις μισθών, αύξηση κοινωνικών δαπανών ιδιαίτερα για υγεία, παιδεία, πρόνοια. Μέτρα προστασίας των εργαζομένων σε ψηφιακές πλατφόρμες και τηλεργασία, διασφάλιση θεμελιωδών εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, έλεγχο ασυδοσίας ψηφιακών πολυεθνικών. Ανάπτυξη και διάχυση ψηφιακών τεχνολογιών στην οικονομία, με βάση ένα πρόγραμμα οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης για κάλυψη κοινωνικών αναγκών. Παροχή δωρεάν internet σε μαθητές και σπουδαστές, δραστική μείωση τελών κινητής τηλεφωνίας, ουσιαστική προστασία των προσωπικών δεδομένων για εξυπηρέτηση οικονομικών και πολιτικών σκοπιμοτήτων από τις κυρίαρχες ελίτ, κλπ.

Η επίθεση είναι συνολική και σχεδιασμένη

Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση έθεσε νέους φραγμούς στη μόρφωση των παιδιών της εργατικής τάξης και θεσμοθέτησε για πρώτη φορά την παρουσία της αστυνομίας μέσα στα Πανεπιστήμια. Με τον πτωχευτικό κώδικα, που η εφαρμογή ξεκινά το προσεχές χρονικό διάστημα, έδωσε νέο χτύπημα στη λαϊκή κατοικία και οι εξώσεις θα γίνουν μία νέα ζοφερή καθημερινότητα.

Με το Εθνικό Σχέδιο ανάκαμψης προωθεί τη χρηματοδότηση, κυρίως, μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων, σε τομείς και κλάδους, που υπαγορεύει η ΕΕ και οι ωφελούμενοι επιχειρηματικοί όμιλοι και όχι οι ανάγκες και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του λαού και της χώρας.

Η κυβέρνηση, ταυτόχρονα, προώθησε την περίοδο της πανδημίας μία πολιτική ακραίου αυταρχισμού και καταστολής. Κατάργησε δημοκρατικά, συνδικαλιστικά, κοινωνικά δικαιώματα και ψήφισε νόμο για τον περιορισμό και την απαγόρευση των διαδηλώσεων, άσχετα εάν το λαϊκό κίνημα τον έχει καταστήσει ανεφάρμοστο. Για να περάσει τις αντικοινωνικές πολιτικές της εν μέσω πανδημίας, κυρίως, όμως, γιατί φοβάται και θέλει να προλάβει τις αντιστάσεις στις αντιλαϊκές πολιτικές της, που προωθεί για μετά την αποκλιμάκωση της πανδημίας.

Η πρόσφατη ψήφιση του εκλογικού νόμου για την αυτοδιοίκηση  ενισχύει την ανάγκη της δικής μας συντονισμένης παρέμβασης στην αυτοδιοίκηση Α και Β βαθμού και την προετοιμασία μας από σήμερα, σε περιοχές που έχουμε συμμετοχή σε παρατάξεις , αλλά κυρίως την ανάγκη δημιουργίας πλατιών αυτοδιοικητικών σχημάτων εκεί που δεν υπάρχουν (κυρίως σε μεγάλες πόλεις, ενδεικτικά Θεσσαλονίκη, Πειραιάς, Βόλος). Έχουμε δώσει το στίγμα μας με τη δίχρονης μας παρουσία και τις επεξεργασμένες θέσεις μας με τα αυτοδιοικητικά σχήματα που συμμετέχουμε-και την κατοχυρωμένη δράση και στάση του συντονισμού των ανθρώπων μας στην αυτοδιοίκηση , και  σύμφωνα με τις συνεδριακές αποφάσεις μας.

Τα μέλη της ΕΓ και της θεματικής αυτοδιοίκησης είναι σε θέση να βοηθήσουν με θέσεις, εμπειρία, προτάσεις , για να ανοίξουν πρωτοβουλίες που θα ξεκινούν από υπαρκτά τοπικά κοινωνικά ζητήματα.

 Ο κυβερνητικός αυταρχικός εκτροχιασμός θέτει σοβαρό θέμα δημοκρατίας, αναδεικνύει την άμεση ανάγκη παλλαϊκής υπεράσπισης των δημοκρατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και μέσα από διευρυμένες κοινωνικές και πολιτικές συσπειρώσεις.

Από την άλλη πλευρά ο ΣΥΡΙΖΑ, λόγω της συστημικής μετάλλαξής του, των μνημονιακών πολιτικών, που εφάρμοσε όταν ήταν στην κυβέρνηση, και της έλλειψης εναλλακτικής πρότασής του, δεν μπορεί και δεν θέλει να ασκήσει πραγματική αντιπολίτευση στις κυβερνητικές  αντικοινωνικές πολιτικές.

  1. Ο Δικός μας ρόλος

Το Αριστερό Ρεύμα και αυτοτελώς και μέσω ΛΑΕ και μέσα της πρωτοβουλίας διαλόγου και αγώνα της ανυπότακτης ριζοσπαστικής Αριστεράς και με τα μέλη και τους φίλους του, που δρουν στο εργατικό κίνημα, στην τοπική αυτοδιοίκηση και στα κοινωνικά κινήματα, επιχειρεί να παρέμβει συλλογικά-με τις δυνάμεις που ενεργοποιεί- για την ανατροπή των εφαρμοζόμενων αντεργατικών πολιτικών, διεκδικεί μέτρα άμεσης ανακούφισης του λαού, όπως:

  • Υπεράσπιση της υγείας και της ζωής. Το εμβόλιο μόνο του δεν φτάνει. Χρειάζεται ενίσχυση του Δημόσιου Συστήματος Υγείας με αύξηση της χρηματοδότησής του,  προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, και ενίσχυση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Μέτρα υγειονομικής προστασίας και ελέγχους των αρμόδιων δημόσιων ελεγκτικών μηχανισμών στους χώρους εργασίας.
  • Γενναία ενίσχυση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς με διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα τους.
  • Υπεράσπιση της εργασίας και της δημόσιας, καθολικής κοινωνικής ασφάλισης. Προστασία από απολύσεις. Ουσιαστική στήριξη των ανέργων με αύξηση και χρονική επιμήκυνση του επιδόματος ανεργίας. Ενίσχυση και ενεργοποίηση των δημόσιων ελεγκτικών μηχανισμών, για να σταματήσει η αυθαιρεσία και η ασυδοσία κέρδους της εργοδοσίας σε βάρος των εργαζομένων. Απόσυρση του νέου αντεργατικού νομοσχεδίου. ΟΧΙ στο κεφαλαιοποιητικό σύστημα στην επικουρική ασφάλιση.
  • Υπεράσπιση λαϊκών εισοδημάτων, αποκατάσταση μισθών των εργαζομένων από μειώσεις που υπέστησαν και αύξηση μισθών σε μια εποχή που υπάρχουν αυξήσεις στα προϊόντα και τις  υπηρεσίες.
  • Νομοθέτηση ακατάσχετου πρώτης λαϊκής κατοικίας. Σταμάτημα αποκοπών ηλεκτρικού ρεύματος και νερού, αποκατάσταση των συνδέσεων που διακόπηκαν.
  • Υπεράσπιση δημόσιας παιδείας, ασφαλή υγειονομικά λειτουργία όλων των βαθμίδων της. Κατάργηση του νόμου Κεραμέως-Χρυσοχοϊδη.
  • Σταμάτημα των ιδιωτικοποιήσεων δημόσιας περιουσίας, επιχειρήσεων και υποδομών, ανασυγκρότηση του δημόσιου τομέα και αξιοποίησή του ως μοχλού παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας.
  • Υπεράσπιση δημοκρατικών δικαιωμάτων με την ανάπτυξη πλατιού κινήματος ενάντια στην «αυταρχικοποίηση» της κυβερνητικής πολιτικής και για την κατάργηση των αντιδημοκρατικών νόμων, που ψηφίστηκαν στη διάρκεια της πανδημίας.

Οι δυνάμεις της ανυπότακτης Ριζοσπαστικής Αριστεράς θα μπορέσουν να στηρίξουν αποτελεσματικά τους αγώνες των εργαζομένων μόνο, εάν δράσουν συντονισμένα και μετωπικά σε κινηματικό και πολιτικό επίπεδο.

Το τελευταίο διάστημα έχουν γίνει σταθερά βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση και είναι στο τελικό στάδιο της συγκρότησης της η επιτροπή πρωτοβουλίας διαλόγου και αγώνα της ανυπότακτης ριζοσπαστικής Αριστεράς με τη στήριξη δέκα πολιτικών οργανώσεων της Αριστεράς και ενός μεγάλου αριθμού ανένταχτων αγωνιστών της Αριστεράς, του εργατικού και λαϊκού κινήματος, της τέχνης, των γραμμάτων και του πολιτισμού, των κοινωνικών κινημάτων και της νεολαίας. Το Αριστερό Ρεύμα και η ΛΑΕ συνέβαλαν θετικά από την αρχή αυτής της προσπάθειας και θα συνεχίσουν να την στηρίζουν με όλες τις δυνάμεις τους, ώστε να προχωρήσει ο συγκροτημένος διάλογος για αναζήτηση κοινής προγραμματικής βάσης και οι συντονισμένοι αγώνες στο εργατικό κίνημα, στην τοπική αυτοδιοίκηση και στα κοινωνικά κινήματα.

Το ΑΡ και αυτοτελώς και μέσω ΛΑΕ θα συμμετέχει ενεργά και θα στηρίξει την ανάπτυξη και την κλιμάκωση των εργατικών και κοινωνικών αγώνων του επόμενου διαστήματος, ώστε να μην περάσουν η κατάργηση του 8ωρου και ο περιορισμός του συνδικαλιστικού και απεργιακού δικαιώματος. Για την ανατροπή του συνόλου των αντιλαϊκών πολιτικών. Για ν’ ανοίξει ο δρόμος για μία άλλη πολιτική, εναλλακτική στη λιτότητα και στον ευρωμονόδρομο, με κατεύθυνση το σοσιαλισμό.

 

  1. Η Οργανωτική μας δουλειά να φτάσει στο ύψος των σημερινών αναγκών

Μετά τις διαδικτυακές συνελεύσεις σε αρκετές περιοχές-υπάρχουν και κάποιες λίγες που ούτε αυτό δεν έκαναν-είναι ανάγκη να ξαναβρεθούμε, σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πόλη και να συζητήσουμε αλλά κυρίως να δούμε αυτά που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε. Με αιχμή τις εξελίξεις που διαμορφώνονται στην ριζοσπαστική αριστερά, τα μέτρα στήριξης της κοινωνίας μετά την πανδημία. Την οργάνωση της συλλογικής κοινωνικής αντίστασης στις κυβερνητικές επιλογές.

Συνεπώς άμεσο καθήκον για τον επόμενο μήνα, που τα μέλη της ΚΕ πρέπει να αναλάβουν με συγκεκριμένες χρεώσεις είναι ο καθορισμός αυτών των συνελεύσεων.

Αν θέλουμε να λεγόμαστε κόμμα που επιχειρεί να παρέμβει. Θα έχουμε την ευκαιρία και με δεδομένο την ηλικιακή μας σύνθεση να ακούσουμε αλλά και να παρακινήσουμε τα μέλη και τους φίλους μας να σχεδιάσουν παρεμβάσεις –έστω και μικρής κλίμακας-για ζητήματα που μας αφορούν όλους, ενδεικτικά θέματα που σίγουρα μπορούν να αναδειχτούν

-εργασιακά

-περιβάλλοντος

-τουριστικής πολιτικής

-υπεράσπισης πρώτης κατοικίας

-Κέντρο Υγείας στην κάθε πόλη

-ενίσχυση μέσων μαζικής μεταφοράς

 

Για να μπορούμε να λειτουργήσουμε και να υπάρχουμε σαν κόμμα, είναι αναγκαίο να εξασφαλίσουμε την ανταπόκριση καθεμιάς και καθενός στην στοιχειώδη υποχρέωση της οικονομικής συνδρομής. Η ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ μας να γίνουν συνελεύσεις με φυσική παρουσία- δίνει τη δυνατότητα να μαζευτούν συνδρομές και να κατανοηθεί η ανάγκη σταθερής οικονομικής δουλειάς.

Παρά τα όποια προβλήματα, φαίνεται πως μπορούμε να έχουμε θετική και ελπιδοφόρα παρέμβαση και ως Αριστερό Ρεύμα και ως ΛΑΕ και ως Ριζοσπαστική Αριστερά , αρκεί να συνειδητοποιήσουμε πως πρέπει να αξιοποιήσουμε το δίκτυο και τις δυνατότητες που έχουμε συλλογικά και καθεμιά και καθένας ξεχωριστά!